2de reisverslag Australië NT en WA.

Klik hier voor meer foto's


In het vorige verslag van Australië zijn we gekomen tot de grens van NT of wel “the Nothern Territory”. Hier gingen we weer een ander deel van Australië in. Net over de grens was de kruising naar Uluru.

Lekker stel bij Uluru Na lang zeuren van Frank kreeg hij het toch voor elkaar om Martine over te halen en nog even bij Uluru te gaan kijken. De meeste kennen dit als Ayers Rock.
We waren hier al eerder geweest en Martine had zoiets dit hebben we al gezien. Maar Frank wilde graag die grote rooie rots nog even zien. Als je in de buurt ben ga je toch even langs. Het was maar 500km omrijden dus het viel best mee.
Natuurlijk hebben we daar de ochtend en avond ceremonies weer mee gemaakt, want dan verkleurd Uluru erg mooi. Het is gaaf om heel de toestand met alle toeristen er omheen weer te zien. Ons buske kreeg natuurlijk veel aandacht, want veel europese mensen wezen naar ons buske als ze de nederlandse kenteken platen zagen. Geinig!
Onderweg verder omhoog naar Alice Spring kwamen we eindelijk dan de Thorny Devil tegen. Een klein beestje waar we al een tijd naar aan het zoeken waren. Eindelijk hadden we hem gevonden langs de kant van de weg. We waren al verschillende keren gestopt dat we dachten dat we het beestje zagen, maar het bleek dan weer een tak of iets anders te zijn.
Grappig beestje om te zien vooral als je ziet hoe hij loopt. Hij maakt een paar keer een beweging dat hij achteruit loopt en dan loopt hij toch 1 pas vooruit. Hij leek wel dronken. Helemaal blij met onze vonst hebben we onze weg vervolgd naar Alice springs.
Eindelijk dan aangekomen in Alice springs ging de hemel open. In de midden van de dessert komen er opeens bakken met regen omlaag. Goed voor het gras zullen we maar zeggen.
Diverse rivieren die normaal droog stonden waren nu goed gevuld met water zo erg dat de wegen die er doorheen gingen afgesloten waren omdat het water te hoog stond.
In Alice Springs kwamen we Lizzy en Roel tegen die ook overland reizen. We hadden ze eerder al ontmoet in Pakistan en Nepal. Dit wederzien was weer erg gezellig. Voor de extra gezelligheid was er ook een vriend van ze bij, Michiel, die hun kwam opzoeken tijdens hun lange reis.
De volgende dag was Lizzy jarig en zijn we beland in de kroeg die we lichtelijk aangeschoten als laatste verlieten.
Ome Piet en tante Do in Alice Spring Wat voor ons ook erg leuk was, was dat Frank zijn oom en tante uit Canada toevallig ook aan het reizen waren in Australië en in Alice springs waren. Toch wel heel mooi om allebei zo ver van huis te zijn en elkaar in het midden van een heel groot land elkaar te ontmoeten. We hebben lekker zitten kletsen over alle dingen die we gezien en mee gemaakt hebben tijdens hun en onze reis. We hebben hier erg van genoten. Met Lizzy, Roel en Michiel zijn we verder naar het noorden gereisd. We hadden portofoons in de auto’s zodat we onderweg toch nog de nodige onzin naar elkaar konden roepen en rare muziek met elkaar konden delen.

Verder door de dessert, het is appart maar ook erg mooi onderweg en je komt allerlei vreemde dingen tegen. Zo kwamen we bij de Devil Marbels. Grote stenen die mooi rond waren en die op en bij elkaar liggen. En dan weer vele kilometers niks met lage bossen en struiken. Er zijn wel een stuk minder dode dieren op de weg dan de vorige keer dat we hier reden. Er zijn veel heken geplaatst die de koeien van de weg houden. Je snapt niet hoe die beesten hierin de dessert kunnen leven.
Leuk om zo wakker te worden small In het niks staat er dan opeens een camping waar we geslapen hebben. Er bleek dat hier heel vaak ufo’s langs kwamen en er hingen heel veel kranten artikels over deze vreemde verschijnsels in het kantoor. Het blijft vreemd. ‘S-nachts helaas niks gezien van ufo’s maar de volgende morgen hoorden we wel wat en dachten dat moet een ufo zijn. Helaas het was wat anders er stond een kameel naast ons buske, deze stond  te kijken wat voor rare figuren wij waren. Toch vreemd als je je gordijntjes open doet en je ziet de kop van een kameel.

Verder richting het noorden gereden en we kwamen nog een leuke kroeg tegen. Op het kruispunt naar de oostkust en Darwin staat een kroeg met een camping een bezinestation en verder niks.
In deze Daly waters pub hangen allerlei dingen van toeristen die hier langs gekomen zijn. Zelfs vlaggen van fc Groningen of een visite kaartjevan iemand van het Brabants Dagblad. Ook hangen er diverse beha’s al weten we niet van wie die waren. Erg geinig.
Richting Darwin kwamen we ook nog in het plaatsje Katerin terecht. Een plek waar we graag een paar dagen wilde gaan kanoën over een mooie rivier tussen de rotsen (Katerin gorge). Maar aangezien het hier in de buurt hard had geregend stond het water te hoog en er waren veel watervallen ook waren er veel zout waterkrokodillen (saltys). Deze krokodillen zijn wat heftiger als de zoetwater krokodillen maar eerlijk gezegd hebben we ze allebei liever niet te dichtbij.
Helaas geen kanoën maar wel een mooi plekje om te slapen waar we ’s-avonds heel veel kangaroes om ons heen hadden die gras kwamen eten.
Giftige king toadsHier kwamen we ook de eerste king toads tegen. Een grote kikker die erg giftig is. Zelfs als hij gegeten wordt door een krokodil sterft de croc. Maar het is dan wel weer mooi dat de vogels leren dat je de kikker op z’n rug moet gooien en hem dan van z’n buik kan leeg eten zonder gif binnen te krijgen. Om dit te leren zijn wel heel wat vogels gestorven. Maar de beesten blijven een plaag en doden een heleboel inheemse dieren. Ook zagen we tijdens het rijden heel veel vlinders en andere insecten die ook mooie vlekken op de voor ramen gaven. Zonden van de vlinders maar het waren er zoveel dat ontwijken niet mogelijk was.
In deze regio kom je veel aboriginals tegen. De originele inwoners van het land. Je hoort er verschillende verhalen over. Meestal negatief, maar we hebben een hele andere positieve gedachten gekregen van deze mensen tijdens ons reis. Vooral als je met de mensen praat en de mensen die er mee werken. Maar dat is een verhaal apart. En zullen we niet te veel over hebben, maar degene die het willen horen we vertellen het graag.
Vlak na Katerine kwamen we op een plek waar heet water uit de grond komt en waar je heerlijk kan zwemmen. Tussen de palmbomen een heerlijk duikje genomen en hopen dat er geen croc’s rond zwemmen. Eerst maar wat andere toeristen laten zwemmen.
Daarna zijn met z’n 5e Kakadu national park ingegaan. Een mooi park met veel vogels, krokodillen, vleermuizen, watervallen, wilde honden (dingo’s), wilde paarden en hele mooie vergezichten en wandelingen. Hier hebben we een paar dagen rond gedwaald en veel genoten en gezien.

Op naar Darwin de grote stad van het noorden. Een grote stad met 40.000 inwoners.
We vonden het een erg leuke stad om te zijn. We stonden hier voor het stoplicht springt er iemand uit de auto naast ons. Hij rende voor onze auto en maakte snel een foto. Dit heb ik nog nooit gezien een Nederlandse auto in Australië zei hij.
Rond om Darwin was het erg warm. 35 graden, lekker vochtig en veel muggen. Maar dan denk je, ga lekker zwemmen. Maar op het strand liggen de krokodillen te wachten op een lekker maaltje, Dan vergaat de gedachten om even te zwemmen snel. Dus maar gewoon lekker zweten en afkoelen in het kleine zwembadje van de camping. Na een paar dagen stad was het weer eens tijd voor natuur en zijn we Linchfield national park gaan bezoeken. Een park met veel termieten heuvels (die je eigenlijk overal wel in het noorden ziet) maar er waren ook gave watervallen waar je onder kon zwemmen.
Bij dit park kwamen we ook nog een ander overland reis stel tegen die al 7 jaar onderweg zijn. Het was hun wel gelukt om Birma door te rijden. Even leuk staan kletsen. We gaan zeker hun verhalen is lezen op www.ziguin.de
In het national park hebben we ons goed vermaakt. We kwamen hier nog een grote spin tegen die ‘s nachts een heel groot web maakt en deze de volgende morgen zelf weer helemaal op eet. We hebben dit beestje een beetje geholpen op met een zaklantaarn op het web te schijnen. Alle insecten vlogen op de lamp af en de spin had genoeg te eten voor de komende dagen. De volgende morgen kwamen we erachter dat de paashaas hier ook rond gelopen had. Op verschillende plekken vonden we lekkere chocolade eieren en hebben erg genoten van deze ongein. En zo was het hier ook een beetje pasen.
Lizzy Roel Michiel en wij Na Linchfield zijn we nog even terug gegaan naar Darwin. Hier was het weer tijd voor onderhoud aan de auto. Olie en filters vervangen en een deurhendel die we afgebroken hadden vervangen. Met Lizzy, Roel en Michiel een afscheidsmaaltje gedaan in de haven van Darwin en daarna even de kroeg in. Ook hier steeg de alcoholspiegel snel en hebben afscheid van elkaar genomen voordat het praten overging in klanken en gekke bekken overbrengen. We hebben nu in totaal meer dan een maand erg leuk met elkaar gereisd en hopen elkaar in Nederland weer te zien. Hun mogen hierna nog naar Afrika waar we ze zeker zullen volgen via hun web site.  (http://www.popadd.com/overlandy2006)
Wij hebben Darwin verlaten en dachten dat we nog wat gemist hadden in Kakadu National park en zijn even terug gereden om de jumping crocs te zien.
Hier vertellen ze wat de crocs allemaal kunnen en laten dat ook zien. Zelf zit je in een bootje met de rand 20 cm boven het water. En naast je springen de beesten van 4 meter of meer opeens een meter uit het water. Dan schrik je af en toe best een beetje. Wat een bek hebben die beesten daar is een bosschenaar niks bij.
De volgende keer als je langs het water loopt denk je er toch even aan.
Hierna was het weer op zoek naar een plekje om te gaan slapen. We kwamen bij toeval uit op een oud vliegveld dat in de 2de wereldoorlog was gebruikt. We hebben ons buske naast de landingsbaan gezet en hier na een mooi kampvuurtje en sterren gekeken te hebben goed geslapen. We slapen hier meestal met de deuren open en martine wordt af en toe s-nacht wakker en denkt dat ze een slang de auto in hoort kruipen.
De volgende morgen wilde we daar in de buurt een beetje lopen en kregen de schrik van ons leven. Opeens kwam eruit de bossen naast ons een slang met z’n kop 30 cm van de grond en z’n bek open, snel op ons af geschoten. Martine sprong achteruit en Frank voorruit. Het beest schoot echt centimeters langs ons heen. Met wat na vraag later bleken er maar 2 slangen zo aan te vallen. En met de beschrijving die we gaven was het waarschijnlijk een bruine slang. De kans dat je een beet van zo’n beest overleeft op de plek waar wij waren was niet zo heel groot. We hadden weer eens keer mazzel. Hier werken de spuiten die we van de GGD hebben gehad vast niet voor.
Om weer naar het westen te gaan moesten we weer door Katerin. Hier was het water in de rivieren een stuk gezakt. Hierdoor konden we in Katerin gorge door middel van een motorboot toch de 2de gorge bekijken. Blij dat we toch nog even zijn gaan kijken.
Want het was erg mooi. Kanoen zat er nog steeds niet in.
In katerin de afslag op naar het westen. De eerste keer dat we richting het westen rijden. Op deze stukken kom je vaak dezelfde reizigers tegen die dezelfde route doen.
Natural window Het is veel rijden en niet bizar veel te zien. om de paar honderd kilometer is een dorpje van 500 mensen. Veel aboriganals communities waar ze met z’n alle samen wonen ergens ver in de desert. Hier kun je eigenlijk zelf niet komen. Bij een benzinestationkwamen we aan de praat met een monteur die voor de watermaatschapij werkt in deze communities. Zo krijg je de verhalen te horen over alle verschillende stammen en hoe ze leven. Ook vertelde hij ons een grappig verhaal over het waterverbruik in Australië en over het water tekort. Hij vertelde dat het gemiddelde waterverbruik per persoon 400 liter per dag is. En in de communities wel tot 2000 liter per persoon per dag. Ongelooflijk als je denkt dat wij in nederland aan de 150 liter per dag zitten. Hoezo waterprobleem !?!
Onderweg kom je de enorme zwermen kakatoes tegen die je elke ochtend ook met hun “mooie” stem wakker maken. En het zijn er niet 1 of 2. Maar honderden die met hun schelle gekraai om 6 uur ’s-Morgens laten horen. Gek dat we ook altijd net voor zonsopgangwakker worden. Maar dan worden we elke ochtend weer beloond met een prachtige rode lucht met de laatste sterren nog aan de hemel. En daar is hij dan weer, de zon, voor een nieuwe prachtige dag.
Brand gecontroleerd. Zo kwamen we dan na lange einde aan de grens van West-Australië. Net voor de grens hadden we nog een klein maar schitterend park Keep River nationaal park. Het regenseizoen was net voorbij en we hoopte dit park met ons 2 wiel aangedreven buske in te kunnen. Voor de ingang kwamen we gelukkig de ranger tegen van het park. We vroegen hem of het zou gaan lukken. Hij twijfelde omdat het eigenlijk alleen voor 4x4 was en bood ons aan om de 15 km naar de campsite even voor te rijden. Dan kon hij altijd helpen met z’n jeep. Daar waren we erg blij mee en met goede moed dachten we dit wel weer te kunnen. We hadden al zoveel overleeft met ons buske, dus dit moest ook kunnen. Maar we waren wel heel blij dat de ranger ons voor reed. De riviertjes waren zeker nog niet droog en enorme modder sporen liepen door de rivieren. Het is ons wel helemaal alleen gelukt maar hadden dit nooit alleen gedurft. We werden beloond met een super plekje en prachtige bergen. Het begin van de bekende Kimberleys. Met weer een kampvuurtje in de avond was het weer super. Voor dat we naar bed gaan nog even onder onze eigen buitendouche staan. Wat wil je nog meer. Een mooi afsluiten van het Nothern Territorium.

Om West-Australië in de gaan moesten we weer door de Quarantene. Weer geen fruit, groente, melk en honing mochten we de grens overnemen. We hebben de honing toch maar even verstopt. Wat dat vonden we een beetje gekkenwerk. Net over de grens stonden een paar grote bijenkassen.  Die bijen kennen ook geen grensen en snappen die Australiërs af en toe helemaal niet. Ook was er weer een tijdgrens van 1,5 uur. Maar nu de andere kant op.
Happy birthday !!. We kwamen in een van de dunst bevolkte gebieden van Australië. De afstanden waren echt enorm. Als je dan na 500km weer een roadhouse met een tankstation had kon je weer verder naar het volgende dorp van 200 inwoners bijna allemaal met aboriginals. Het landschap is wel prachtig. Als je in deze dorpjes in de kroeg zit hoor je alle sterke verhalen van krokodillen. Dat ze bijna een arm misten het ging zelfs zover dat er zo’n grote krokodil was die je buitenboord motor van je boot kon happen. Deze hebben ze dood geschoten en opgezet in een museum in Darwin. Wij dachten dat je van alcohol dubbel ging zien maar niet dat dingen groter werden. Maar weer verder de weg op gegaan. Hier kom je de echte road trains tegen van 54 meter lang. Mooi om te zien.  Op de weg zie je af en toe een slang de weg overschieten dan zijn we weer blij dat we in de auto zitten. Want er zitten flinke slangen tussen.  we rijden aan de rand van de Kimberleys die helaas nog afgesloten waren door het laten regenseizoen. De enige manier om het gebied te zien was vanuit de lucht.
Laten we nou ergens stoppen en een helicopter zien staan. Wij opzoek naar de piloot..... en met wat kletsen mochten we met hem mee de Bungle Bungle over. De bungle bungle is ook weer een world heritage site. De helikopter had geen deuren dus we zaten met onze voeten buiten. Het leek wel een beetje vliegen zoals ze vroeger hebben gedaan in Vietnam. We hadden wel een gordel om maar als je dan een bocht maakt hoop je maar dat de gordel goed vast zit. Hij vloog mooi laag over het natuurgebied wat erg gaaf was. Over de Bungle Bungle wat echt bijzonder mooi was om dit vanuit de lucht te kunnen zien. Mooie rots partijen van lime stone met verschillende kleuren en ook zie je de aardkorst scheuren. Geweldige kloven en rosten waar je langs vliegt met watervallen ertussen. Iets om nooit te vergeten.
We zijn na deze belevenis weer verder gereden richting Broome. De kust is hier weer prachtig en het weer is nog steeds altijd boven de 30 graden. Wat je dan wil is gewoon lekker zwemmen. Helaas. De zee zit hier weer vol met haaien en krokodillen. Wij dachten het zal wel. Weer zo’n praatje. Maar toen we de krokodillen op het strand zaggen liggen dachten we wel anders.
Van onze vrienden uit Perth hadden we al gehoord dat we daar 1 ding zeker moesten doen bij Broome. De Horizontale watervallen bekijken. Het was wel weer een dure uitgave. Maar de laatste maand was alweer aangebroken. En we hebben besloten om er maar weer een geniet maand van te maken. De horizontale watervallen zijn eigenlijk het tijverschil dat in een achterliggend meer stroomt. Het tijverschil is hier 12 meter!! En in 6 uurtjes tijd moet deze 12 meter door een doorgang van 15 meter breedte. Dit zou echt een enorm geweld zijn. En na 6 uur stroomt het natuurlijk weer de andere kant op.
Watervliegtuig klaar voor actie. We hebben de tour geboekt zonder dat we eigenlijk wisten wat we allemaal gingen doen, dan blijft het een beetje spannend. Om 8 uur stonden we klaar op het vliegveld in Derby. En daar was de grootste verrassing. Een watervliegtuig!! Uit de drijvers kwamen kleine wieltjes voor de landlanding. Met 8 andere mensen stapte we in en daar gingen we. Na een uurtje vliegen langs de kust kom je in de Kimberleys. De enorme rode rotsen zijn super en er is geen weg in de wijde omtrek te vinden. Onderweg zie je alle parels kwekerijen die hier de parels proberen te laten groeien.
Tussen de kloven vlogen we door en landen daarna op het water. Het is echt een leuke ervaring om op het water te landen. Als de drijvers het water raken spuit het water omhoog en komt langs je ramen. Geweldig.
We meerde aan bij de woonboot. Na een tijdje vroeg de man wie wil er zwemmen. We keken in het water en er kwam net een haai van 4 meter voorbij en 10 meter verderop zwom een krokodil van een meter of 3 voorbij. Zwemmen?? Nee laat maar even zitten.
De man had een speedboot met 2 keer 225pk. Hiermee hebben we het gebied door gevaren, nog even gevist en daarna naar de watervallen. Het water was enorm woest en de boot werd alle kanten op geslingerd. 1 waterval konden we doorheen maar de ander waterval was te wild en konden we wel af maar niet meer op. 5 meter verschil. Mooi om de motoren te horen brullen en de boot komt maar langzaam voorruit tegen het watergeweld in. Later zijn we weer met het watervliegtuig hier vertrokken. Tijdens de terugvlucht hebben we nog een uurtje over de Kimberleys gevlogen. Weer een super dag.
We zijn een plekje gaan zoeken om te slapen en kwamen bij een mooie water plek tegen tussen de rotsen. Het was 35 graden en een plons konden we wel gebruiken. Normaal staan er overal borden als er krokodillen zitten en hier stond geen bord. Eerste goed gekeken in het heldere water en toch maar een duik genomen. Heerlijk maar ook wel een beetje eng!!
Verder over lange rechte wegen niks. Hier staan opeens weer vaak koeien op de weg. Als je in India 10 cm langs een koei rijdt beweegt hij nog geen spier. Als je hier in de buurt van een koei komt springt hij alle kanten op. En de rest van de beesten springen soms opeens de weg over. Dus het is altijd oppassen. Als ze wel zijn aangereden dan worden ze eerst bol en liggen opgeblazen langs de weg want niemand ruimt ze op. Dit stinkt enorm. Daarna drogen ze langzaam uit en zie je hele skeletten liggen met wat huid er omheen.
Poort open maken en rijden maar.We reden ook over zandpaden waar je zelf hekken moest open en sluiten in verband met de koeien. Je tourt dan echt door country landschappen. Overal zie je weer grote heuvels van termieten en veel kangaroes, grote lizzards en soms ook dingo’s. (wilde honden).   
Wat ook erg geinig is in het noorden van aussie land is dat iedereen een bootje heeft om te vissen. Er wordt dan ook over niks anders geklets als vissen. Op een camping krijg je af en toe ook een vis aangeboden want de vissen zijn zo groot ze krijgen 1 vis met z’n tweeën vaak niet op. De baramundi we zijn geen vis eeters maar dit was erg lekker.

Broome was de eerste “stad” aan de westkust van Australië. 11000 inwoners. Omdat het hier bijna altijd droog is en warm hebben ze hier een buiten bioscoop. Je zit dan onder de sterren film te kijken. Super!! Alzakte martine hier door de stoel en zat dubbel gevouwen in de strandstoel te janken van het lachen. Langzaam gaan ze hier richting winter de zon komt op om 6 uur en gaan onder om 6 uur. Wat het korte dagen maakt. Zoals bij ons in de winter tijd.
Mooie schelpen onder broome.Hier in Broome hebben ze mooie stranden. Maar ook hier krokodillen en haaien maar ook kwallen die erg gevaarlijk zijn. Dus 3 keer niet zwemmen!! Al gaat voorzichtig pootje baden nog wel al blijft het spannend. Dat wil je wel met temperaturen boven de 35 graden.
Broome is een echte parel stad en overal kom je borden met parels tegen. Maar ja daar zijn we niet zo heel erg in geintresseerd. Wat ook erg mooi is zijn de zons ondergangen. Kijk anders zelf eens op www.Broomecam.com.au
Vanaf Broome de lange weg naar het zuiden. Onderweg zie je van alles maar wel lange stukken rijden. We kwamen diverse dingo’s en kangaroes tegen natuurlijk. Wat grappig is je ziet elk half uur zeker een auto tegemoet komen, iedereen zwaait naar elkaar. Het lijkt wel motorrijden in Nederland.
Haar eerste stapjes. In deze rustige gebieden zijn af en toe boederijen waar ze een kampeer mogelijkheid hebben gemaakt. Je moet dan een stuk over een onverharde  weg (oprijlaan) rijden naar de boederij. Er zijn maar weinig mensen met een oprijlaan van 25 kilometer!!! Bij de boederij gingen we in een hoekje staan boven het strand met een geweldig uitzicht. Je had gewoon een prive strand van 50 kilometer lang voor je zelf. Hier en daar kangaroes en s-morgens lekker hardlopen over het strand om toch wat te doen aan de conditie. Heerlijk plekje!!
We kwamen zo ook in Exmouth. Hier is het water super helder. We konden het niet laten en hebben hier een live-aboard geboekt en zijn een paar dagen gaan duiken. Van alles gezien onderwater en een leuke en heerlijke tijd gehad. Hier was ook heel veel stroming in de zeeMooi toch onderwater.boven het koraal. Je sprong de zee in liet je mee drijven tijdens het snorkelen en je zag allerlei vissen, haaien, schildpadden, roggen en mooi koraal. Na een halfuurtje ben je een paar honderd meter mee gesleurd je stapt het strand weer op loopt terug en doet het gewoon nog een keer. Zo wordt je echt niet moe. Heerlijk.
Hier in de buurt zou er ook veel kans zijn om whale-sharks te zien. Het is een walvis die plakton eet van 15 meter lang. We hebben een tour geboekt waar je mee de zee opgaat en ondertussen zit er een vliegtuig in de lucht. Deze is opzoek naar de walvis en als hij het gevonden heeft gaat de boot ernaar toe. We hebben eigenlijk heel de dag een beetje rond gevaren maar geen whale shark gezien. Opeens kwam de piloot over de radio en zei ik zie wel een blue whale. Deze zijn 25 meter lang. Helemaal top!!! Dus met de boot erop af.
De walvis was bellen aan het blazen om een school plankton/visjes. Daarna kwam heel de bek boven water en hij at alles op. Top om te zien, de piloot zag het allemaal van boven en ging helemaal uit z’n dak. De schipper had dit ook nog nooit gezien in 20 jaar en was super blij en wij natuurlijk ook. Geen whale shark maar beter een blue-whale aan het eten! Top top top.
Helemaal blij zijn we verder gegaan en een beetje land inwaarts. Hier moesten we volgens vrienden in Perth naar toe in verband met mooie water meertjes. Het was een dorp alleen gemaakt voor mijnwerkers.

200 ton laad vermogen. We kwamen daar aan op anzec day en de kroeg was druk bezet met erg aardige mensen. Wij ook plaats genomen op het terras van de kroeg. Toeristen komen hier eigenlijk nooit. Het werd hier steeds gezelliger met heel wat alcohol. Er kwam een gitaar te voorschijn en een half uurtje later een grote barbeque. Helemaal top. Er zaten heel wat vrouwen op het terras want het blijkt dat vrouwen beter vrachtwagen in de mijnen kunnen rijden als mannen. Deze vrachtwagen hebben een lading van 250 ton !! totaal wegen ze 450 ton. Toen zei iemand morgen kom ik jullie ophalen en gaan we even door de mijn toeren.
Wat dachten die is zo dronken als een tor en vergeet het vast. We zijn daar maar naast de kroeg blijven slapen want rijden was niet helemaal goed gegaan. Makkelijk zo’n buske. De volgende dag kwam er de man van de kroeg aan en zei om 3 uur kom ik jullie ophalen en gaan we de ijzer erts mijn in. Met een super grote jeep helemaal onder het stof de open mijn in. Het was echt super. Grotere machines en vrachtauto’s zijn er niet op de wereld. Daar sta je dan opeens naast. Het wordt in treinen geladen met 207 wagons erachter. Langere treinen stelsels zijn er niet in de wereld. Loaders die in 1 keer 50 ton kunnen scheppen. Dit soort plaatsen kom je niet zo snel.
We hadden weer super mazzel. Toen we de mijn uitkwamen haalde de man z’n vrouw op en werden we mee genomen met de jeep over een onverharde weg die overging in de rivier. Overal zag je hier kangaroes rond springen en in plaats van ontwijken probeerde hij ze juist te raken omdat ze een pest zijn in dit gebied. Erg vreemd voor ons om te zien. In de rivier werden de stenen steeds groter en we gingen alle kanten op.
We dachten we gaan hier lopen. Maar de auto bleef rijden en dachten we komen ontzettend vast te zitten, ongelovelijk wat zo’n jeep allemaal kan. Doornroosje Maar na een halfuurtje sturen kwamen we bij een water hol. Mooi prachtig helder water. Snel het water in gesprongen met een pilsje en afkoelen maar, wat wil je bij 37 graden. Natuurlijk daarna een kampvuurtje, al werd dit kampvuur wel erg groot na de bomen die we erop gegooid hadden dat we er een metertje of 4 vandaan zijn gaan zitten. Dit soort plekken vindt je zelf nooit. Top top top. Terug in ons buske sliepen we als een roos.
We zijn in het goede seizoen. Deze plaatsen in Australië worden elk jaar getijsterd door cyclonen. Voor alle ramen zitten hier dan ook tralies. Niet voor inbrekers maar voor rond vliegend puin. Het is echt een gebied waar ver in de woestijn allerlei mijnen zijn. Open mijnen en ondergrondse. Ijzer, diamanten, goud, uranium, lood, en nikkel mijnen. Vaak 50 graden en gevaarlijk door de cyclonen maar het verdient erg goed.
Wij zijn hier toch maar niet blijven wonen en zijn terug gereden naar de kust naar monkey mia. Aan de kust hadden we weer een super vrij kampeerplaatsje gevonden. Helemaal alleen met mooie uitzichten, zonsondergangen en s-nachts miljoenen sterren boven je. S-morgensvroeg vlogen er 2 visarenden met een spanwijdte van 3 meter boven ons deze waren aan het soren op de wind. Daar hebben we echt een uur naar zitten te kijken. Als we dat toch ook zo zouden kunnen, maar dat is nog “even” oefenen.
In Monkey mia zijn we naar het strand gegaan. Dit is een bekende plek want dolfijnen komen hier regelmatig langs het strand. We zaten op het strand met 4 andere en opeens kwamen de dolfijnen naar de kant en gingen jagen op vis voor onze voeten. Het kon niet dichterbij. Wat zijn die beesten snel.
Langzaam kwam het einde van onze reis tijd eraan en zijn richting Perth gereden waar we ons buske weer in de container moeten gaan stoppen. Ondertussen hebben we natuurlijk nog Martine haar verjaardag gevierd waar we toch weer een speciale dag van gemaakt hebben.
Om een beetje indruk te krijgen van afstanden die we in Australië gedaan hebben het volgende. Tot Australië hebben we in 9 maanden 38 000km gereden. Alleen in Australië hebben we in 3maanden tijd 19000km gereden. In totaal hebben we 57 000km gereden  met geen één lekke band ! ! ! !
In Perth hebben we familie van onze buurvrouw in Nederland bezocht waar een leuke tijd hebben gehad.  Daarna zijn we naar vrienden gegaan onder Perth waar we heel wat spullen hadden achter gelaten voordat we door Australië gingen sturen.
Langzaam kwam er dan echt een eind aan ons jaar reizen. Wat echt een super tijd is geweest en waar we zoveel gezien en mee gemaakt hebben dat ons hoofd aardig vol zit. Daarom vinden we het niet erg om naar huis te gaan en weer te genieten van Nederland. Het is bijzonder reis geweest en we hebben een deel opgeschreven in onze reisverslagen om een indruk te geven wat we gedaan hebben. We kunnen er uren meer over praten en vinden het altijd leuk om ons verhaal met je te delen. Je bent van harte welkom.
We hebben natuurlijk nog een spreuk om af te sluiten maar ook een slot gedicht.

Leven is veranderen, veranderen is leven

 

En een gedicht om alles mooi af te sluiten

 

twee bevoorrechten mensen
hun passie voor reizen was weer begonnen
overland naar Australië was dit keer begonnen
een jaar lang genieten van hun vrijheid en omgeving
andere geloven en culturen meemaken, wat een beleving

twee bevoorrechten mensen
de indrukken van de geloven en culturen waren enorm
de vooroordelen en gedachten kregen ineens een ander vorm
de echte armoede maakte soms zoveel indruk dat je er wakker van lag
de gastvrijheid, overleving, vergiffenis, blijheid en toch tevredenheid is was je zag

twee bevoorrechten mensen
zijn dankbaar samen met al deze mensen
even mee te mogen leven in hun leven, meer konden we niet wensen
al deze mensen hebben het een voor ons een onvergetelijke reis gemaakt
en dat heeft ons heel diep van binnen geraakt

twee bevoorrechten mensen
zijn erg blij om na een jaar reizen naar huis te gaan
trots te zijn op Nederland, daar komen wij vandaan
naar onze familie en vrienden die ons zo steunde, al was het mailtje nog zo klein
terug naar Nederland, het land waar wij horen en weer willen zijn !

 



Klik hier voor meer foto's