ICS

Na 8 maanden reizen kwamen we dan eindelijk aan in Battabang in Cambodja. In Battambang is het kantoor gevestigd van ICS Cambodia. Wij en Wilde Ganzen steunen deze organisatie door een gedeelte van hun werk te financieren. Wij kozen de projecten uit om twee scholen te steunen door te sparen voor een watervoorziening, 10 ton rijst voor de rijstbank en koeien om te kunnen werken op het land.

De ICS groep We werden heel hartelijk ontvangen door de 5 medewerkers van ICS. Ontzettende enthousiaste mensen, allemaal afkomstig uit Cambodja zelf. We kregen veel uitleg in goed engels over wat ze allemaal doen in Cambodja. En we stonden er van te kijken hoeveel goed werk ze doen. Ze bouwen veel scholen op, geven de mensen veel voorlichting over hygiene en gezondheid, maken veel sanitaire en watervoorzieningen en natuurlijk de voedselbanken. Voor ons was het nog allemaal niet duidelijk hoe dit allemaal te in werkelijkheid eruit zag zo´n voedselbank.
Uitleg over mijnen Daar kwam verandering in. Want we zijn 2 dagen met 2 enthousiaste mensen op stap geweest naar de ver afgelegen dorpen. Deze dorpen liggen in de gebieden met nog ontzettend veel landmijnen uit de oorlog van Pol pot. En je ziet dus ook veel mensen die een been missen of andere ledenmaten.Grote gebieden moeten nog mijn vrij gemaakt worden want er liggen hier nog miljoenen mijnen. Dat zet je best aan het denken als je even het veld in loopt om de nodige sanitaire stop te houden. En deze mensen leven er elke dag in.
Over de slechte onverharde wegen, uren stof happen en lekker door elkaar geschut, kwamen we aan bij het eerste dorp. Je kijkt je ogen uit als je deze afgelegen, arme dorpen inrijdt. Alle wegen zijn onverhardt, dus heel veel stof. Hier en daar steken wat varkens over en rennen honden blaffend op ons af. De mensen van ICS zijn hier natuurlijk zeer geliefd. En we werden met z´n 4e hartelijk ontvangen door het hoofd van de school. De hoofd van de school is hier eigenlijk de burgemeester die weet precies wat er gebeurd in het dorp en hij wordt ook als belangrijk man gezien.
Er werd een heerlijke maaltijd met rijst gemaakt voor ons en onder het huis konden we even bijkomen van de reis. Maar wij waren natuurlijk stik nieuwsgierig naar de school. Naast het huis was het schoolveld waar we van alles zagen gebeuren
De schoolbel Dus na het eten waren wij al snel op het veld voor de school te vinden. De vlag van Cambodja wapperde in de wind naast de geweldige schoolbel. We worden netjes verwelkomt Al snel kwamen we er achter dat de school het middelpunt was geworden van het dorp van 251 gezinnen. ICS heeft voor de kinderen in 2004 een prachtig schoolgebouw neergezet. Naast het schoolgebouw stond de watertank en er onder de waterpomp waarmee ze wateruit de grond halen en in de tank stoppen. Daarna wordt het door een grote ronde opvangbak met een natuurlijke filter gehaald en kunnen de kinderen het drinken. Dit gebied is ook een paar jaar geleden helemaal schoon gemaakt van mijnen. Nou is het natuurlijk heel moeilijk om alle mijnen te vinden en het gevaar blijft altijd om de hoek sluipen in dit gebied. Maar de school en het dorp is gelukkig mijnenvrij!

De nieuwe gesponsorde rijstbankNaast de school stond ook de rijstbank. Er stonden veel mensen met enorme zakken rijst te wachten. Maar wat was die rijstbank nu?
Binnen in de rijst bank De rijstbank is een echte bank waar je rijst kan lenen om de rijst te kunnen planten. 1 gezin leent zo gemiddeld 200 kg rijst. Van deze rijst maken ze 5 keer zoveel rijst door middel het te verbouwen. Aan het einde van de oogst moeten ze het geleende met 20 % extra terug geven aan de rijstbank. Zo houden ze net genoeg over om een jaar van te kunnen eten. De opbrengsten van de rijst is voor de school. Zo kan de school de leerspullen kopen, en de leraren betalen. Wij vonden het een ontzettend goed idee. Vandaar onze 10 ton rijst waar we voor hebben gespaard, om de rijstbank te vullen!!
Het weg van de rijst Het was een hele happening. Want wij waren er op de dag dat de rijst terug gegeven moest worden. Voor de mensen is dit erg spannend. Hebben ze genoeg om terug te geven of moeten ze volgend jaar meer terug geven. Met een prachtige weegschaal Dit was teveel super blij zijn het de vrouwen die met z´n 2e deze zware zakken lopen te schouwen. En als ze dan te veel hebben komen de emmers te voorschijn om de extra kilo´s eruit te halen. Super blij om weer wat meer rijst te hebben voor dit jaar. Maar het gebeurd ook andersom. Terleurgestelde gezichten als ze te weinig hebben. Dan ben je bijna geneigd om te zeggen, hoeveel heb je nodig?

De leraren van de school waren erg enthousiast dat we er waren en ze hadden het dorp Frank helpt de vrouwen sjouwen uitgenodigd om ons te verwelkomen. Een klaslokaal werd vrijgemaakt en het stroomde vol met deze prachtige verlegen mensen. Wij werden voor de klas gezet en mister Eim van ICS was onze vertaler. Wij hebben verteld dat we ontzettend blij waren om deze mensen met het gespaarde geld van al onze vrienden, familie, en andere mensen hun een weer een stapje verder konden helpen. Zeer eerbiedig 350 kilo rijst werden we op de boedistische manier terug bedankt. En daar hebben we een uurtje met deze mensen zitten praten. Dan merk je pas echt hoe verschillend onze werelden zijn.
En wat een luxe wij hebben.
Deze mensen zijn zelf nooit naar school geweest. Dit komt vooral door de oorlog die in dit gebied pas in 1990 eindigden. Zo leren ze nu via hun kinderen een beetje lezen. Ze vroegen ons hoeveel land wij hebben en hoeveel rijst wij verbouwen. Als we dan vertellen dat onze rijst uit Thailand (dus eigenlijk Cambodia) komt en Gezin had 12 kilo teweinig Nederland melkkoeien heeft die gemiddeld 10 liter melk geeft kijken ze raar op. Vooral als we vertellen dat de meeste mensen op een kantoor werken in Nederland. Dit is bijna niet uit te leggen. Natuurlijk willen ze weten hoeveel we verdienden. Hoe vertel je dat aan mensen die 20 dollar in de maand verdienen?
De geeikte vraag is altijd hoe lang we "getrouwd" zijn en hoeveel kinderen we hebben. Als we vertellen dat we geen kinderen hebben komt er een discussie los. De volgende vraag was dus: Hebben jullie dan voorbehoudsmiddelen? Over dit onderwerp hebben we nog grappig gekletst en hartelijk gelachen met elkaar.
Ontzettend interessant en vaak ook erg moeilijk was het om met deze mensen hun leven kennis te maken. We zeggen het weer een keer, wat hebben wij het toch goed!!

Een klassenronde was echt een feest. Om te zien hoe deze ontzettende mooie koppies Blij met
klep en ballon Mede dankzij de wilde ganzen. aan het leren zijn. Op het bord staat een rijtje woorden geschreven en om de beurt moeten ze het voorlezen. De hele klas herhaald het weer met volle borst vooruit. Prachtig!!! Als wij binnen komen gaan ze allemaal naast hun bank staan en vouwen hun handen voor hun gezicht. Disepline zit er hier wel in. We hadden nog van alles meegenomen aan pennen, potloden, ballonnen van wilde ganzen en zonneklepjes van de gemeente Heusden. Zeer eerbiedig nemen de kinderen het aan. Maar eenmaal de ballonnen op geblazen is het altijd feest. Frank gooit de eerste opgeblazen ballon de klas in en het was dolle pret. Dezonnekleppen waren ook een groot succes. Zelfs de leraren liepen met de gemeente Heusden kleppen op en waren apenstrots!!

We hebben nog een rondje door het dorp gelopen en hebben een kop thee gedronken bij Met de vrouwen proberen tepraten dorpbewoners. De huizen staan op palen en rond het huis ziet het er keurig aangeveegt uit. Koe met net geboren kalf ICS geeft de armste vaak een zinke golfplaten dak waar de bewoners super trots op zijn. Ook geeft ICS de mensen een koe die geincemineert wordt. Een gezin moet tijdens de zwangerschap deze koe van eten verzorgen. Het eerste kalf mogen ze houden en het volgende kalf gaat naar het door ICS uitgekozen volgende gezin. En zo krijgt langzaam ieder een koe. De koeien zijn hier echt onmisbaar op het land om de rijstvelden te verbouwen. En een koe kopen is niet te betalen. Dit is weer een geweldig goed project vonden we van ICS !
Water blijft het grootste probleem van deze mensen. Vooral in de droge tijd zijn de mensen afhankelijk van de pompen. En als er een put geslagen wordt is het altijd maar afwachten of het water niet teveel arceen bevat, waardoor het niet drinkbaar is. Mensen komen van ver hun water halen. In Nederland zet je de kraan open en we krijgen echt zoveel we maar willen, en nog drinkbaar ook. Wat een luxe!!! De mensen vertelde dat dat het gene is wat ze nog het hardste nodig hadden. Meer water.
Drinkwater filetr systeem Ze hadden nu diverse pompen in het dorp staan maar het water was niet drinkbaar. Het zag Wassen dus niet drinken er heel mooi helder uit maar niet er zaten veel slechte stoffen in. Ze waren dus aangewezen op de rivier waar erg donker water in stroomt maar wel drinkbaar is als je het kookt. Ze kunnen het water uit de pompen natuurlijk wel gebruiken om te wassen endergelijke.
Gelukkig was de pomp van ICS wel drinkwater. Het grondwater werd gefiltert door zand, stenen en een karbonfilter. Elke dag werd de generator opgestart en een tank werd volgetankt met helder drinkwater. Zo was de dagvoorraad weer beschikbaar.

De vrouw des huizes kookt Later op de dag hebben we samen nog uren zitten kijken bij de rijstbank. Ook het leven rond de huizen met alle kippen, honden, koeien en varkens er omheen. Het leeft allemaal samen. De vrouw van de hoofd van de school was alweer aan het koken voor ons op het hout vuurtje. Onder het huis staat een grote houte tafel waar we met zijn alle op zitten. De leraren, de rijstbankman en het gezin. Lekker rijst eten We eten "weer" rijst met vis. Zo eten deze mensen echt altijd rijst. Dat was voor ons wel even wennen. Volgens ons hebben wij nu een rijstbank in ons buik!! Maar zo zie je dat alles om rijst gaat. Tijdens het eten lopen alle dieren onder de tafel om de "per ongeluk" gevalle restjes op te eten. Geweldig om te zien. Als je even met je voeten naar beneden zit voel je af en toe een snuitje van een hond of een varkentje tegen je aan snuffelen of een poot van een kip over je voeten. Alles leeft in harmonie. Als iets piept of bromt kijkt niemand op het is normaal.
We slapen ook in dit huis. Als het donker wordt, wordt de accu aangesloten op de tl lampen en praten nog gezellig wat. De kinderen wordt een hand water door het gezicht gehaald en gaan slapen. Ook hier werken de vrouwen weer hard en de gastvrouw heeft onder een klamboe onze slaapmat klaargemaakt.
Samen praten we de indrukwekkende dag nog even door. Want het doet je wel wat als je even in een ander leven stapt!

Eerbied voor de vlag Meisje leest hardop de rest zegt het na. De dag begint hier net voor zonsopgang. De pot rijst wordt weer op het vuur gezet. De kinderen trekken hun schooluniform (overhemd gesponserd door ICS) aan en om 7 uur begint de school. De schoolbel wordt geluid en alle kinderen verzamelen zich rond de gestreken vlag en ze staan op volgorde in een rijtje. Geen leraar is erbij en dit regelen ze allemaal zelf! Eerbiedig wordt er wat door de oudste gezegd en elke dag mogen 2 andere kinderen de vlag hijsen. In een rijdje lopen ze ieder naar hun lokaal en dan begint de schoonmaak actie. De klas wordt geveegt en klaargemaakt voor een nieuwe dag. Daarna komen de leraren en kunnen de lessen beginnen. Zo gaat dit 6 dagen per week, van 7 tot 11 en van 1 tot 5. Zondag zijn ze vrij. Leuk om te zien dat als ze thuiskomen gaat gelijk het overhemd uit en wordt opgehangen over een balk.
Preaten met mensen uit het dorp Zo gaan we ook naar ander dorp wat een stuk kleiner is. Ook hier worden we weer super ontvangen en zien alle goede dingen die ICS voor deze mensen doet en hoe blij de mensen er mee zijn. Want het verleden van deze mensen is echt afschuwelijk en vanaf echt onderaan zijn de mensen keihard aan het werken voor een betere toekomst. Het is voor onze ogen meer overleven wat de mensen hier doen. Dus gunnen we ze van harte een beetje extra. Iedereen werkt met een glimlach en maakt er het beste van. Dankzij de steun van ICS komen ze steeds een stapje verder. We zijn ontzettend blij dat we er mede dankzij jullie hier een stukje aan konden bijdragen. In 2010 hoopt ICS deze dorpen zelfstandig gemaakt te hebben en weer naar een volgend dorp kan gaan. Via het ministerie van onderwijs krijgen ze dan te horen welke gebieden het hardste hulp nodig hebben. En zo gaan ze weer op pad. Wat we ook ontzettend goed vonden aan ICS is dat de mensen die er werken uit eigen land komen. De communicatie gaat dan een stuk makkelijker en er wordt zo ook een hoop bespaart door geen dure westerse mensen ter plaatsen te laten werken. Dankzij de internet verbindingen houden ze regelmatig contact met Nederland. En wij nemen echt ons petje er voor af.
Zo kwamen we weer na 5 uur een enorme "bugglepiste" weg weer terug in Battambang en hebben na een leuk etentje (met rijst) afscheid genomen van 5 fantastische mensen. We hopen dat ze nog lang op deze manier hun werk voortzetten.
De dag erna zijn we weer verder gereden en hebben veel nagepraat over alle indrukken die we opgedaan hebben. Want het is zo´n wereld van verschil waar deze mensen in wonen. Iets wat we niet snel zullen vergeten.

Wij willen iedereen nog ontzettend bedanken ook namens alle mensen vanuit Cambodja.Al onze vrienden, familie en andere mensen die ons project hebben mogelijk gemaakt en natuurlijk Wilde ganzen die ons gespaarde geld ook nog eens bijna verdubbeld heeft. Kijk vooral nog eens op hun website van ICS en van Wilde ganzen wat voor goede dingen ze doen en je kan hun natuurlijk ook altijd financieel steunen. We hebben met onze eigen ogen kunnen zien dat het echt fantastisch is wat deze mensen doen, en erg hard nodig is ! !