Reisverslag India 1

Klik hier voor meer foto's

Eindelijk na weer heel wat weken zijn we er dan weer met een nieuw reisverslag. Dit keer is India aan de beurt. Een heel mooi land maar de mensen zijn totaal anders dan we in de andere landen hebben mee gemaakt. We werden al gewaarschuwd door andere overlanders die zeiden daar gaan we nooit meer naar toe. We hebben het gezien en ze vertelden India betekent “I Never Drive It Again”. En inderdaad het rijden is een gekkenhuis.Koeien op de weg De koeien zitten midden op de weg en al rij je 5 cm langs ze heen ze verroeren geen spier ze knipperen nog niet eens met de ogen. Dit gebeurt ook met de waterbuffels en de ezels die gewoon lekker op de straat gaan liggen. We reden op 1 van de weinige snelwegen met vangreel en dachten hier komen we geen dieren tegen. Maar als je hard genoeg aan de kop van een waterbuffel trekt, springt hij over de vangreel!!! Dus met 100km/u waterbuffels op de weg!! Honden, apen en geiten gaan meestal wel weg, maar worden ook heel veel aangereden en blijven dan liggen tot de vogels ze leeg en weg gepikt hebben. Maar na een paar dagen als ze nog niet weg zijn stinkt dat ontzettend en zelfs midden in een dorp laten ze de dode beesten gewoon liggen. We zagen ook een hond die net was aangereden met een gebroken rug. Z’n achterkant lag levenloos op de weg en met z’n voorpoten probeerde hij zich van de weg te trekken. Was erg zielig om te zien. We hebben nog even gedacht om terug te rijden om hem nogmaals aan te rijden zodat hij dood zou gaan. Dit hebben we niet gedaan en hoopte maar dat hij door interne bloedingen snel dood zal gaan. We zijn hebben nou eenmaal een zwak hard voor dieren.
Dus we proberen zoveel mogelijk beesten te ontwijken behalve olifanten die rijden we gewoon aan want die kans krijg je niet elke dag.

Overdag rijden is al gekkenhuis auto’s hebben geen spiegels die zijn er afgereden, dus zien je totaal niet aankomen. Heel veel ongelukken gezien
Van de eerste spookrijders op wegen en snelwegen schrik je je helemaal de tandjes maar na de 20ste spookrijder zeg je het niet eens meer na elkaar maar is het de gewoonste zaak van de wereld. ’s-Nachts rijden is helemaal gekkenhuis. Niemand heeft z’n lichten aan (leuk met spookrijders, NOT) fietsers ,voetgangers en grote gaten in de weg zie je helemaal niet dus we staan er echt van te kijken dat we niemand aangereden hebben en niet een groot gat in zijn gereden. Jullie zullen we denken wat een geouwe hoer over het rijden maar ja dat gaat natuurlijk de helft van de dag mee gemoeid. We rijden over de “super” wegen gemiddeld 25 tot 30 km/u. en er zijn diverse dagen bij dat je we meer als 10 uur aan het rijden zijn. Af en toe met zeer zeer dichte mist en natuurlijk weer over diverse landslides (zand, stenen en modder dat van de bergen af komt met regen met soms een dikte van een meter of 3. Vaak door dat soort dingen halen we het niet tot het volgende dorp en slapen ergens langs de weg.

De eerste tien dagen hebben we samen met Lizzy en Roel gereden. Vanuit Pakistan hebben we samen opgereden wat erg leuk en gezellig was. Ze rijden met een mooi landrover (de enige echte jeep volgens hun!!) en we reden met een gerust hard door het noorden van India met ze. Natuurlijk hadden we weer wegen gevonden die nergens op de kaart stonden en als je dan weer door het water, blubber en landslides dan is het een lekker gevoel dat er ze in de buurt zijn voor als het mis gaat. Maar ons buske doet het super en ploegt zich door alle wegen heen. Als is de onder kant al wel aardig beschadigd. Ook andere kleine beschadigingen hebben we opgelopen maar dat komt later wel in het verhaal.
Harrie aan het werkAls eerst zijn we met z’n vieren naar Amritza gegaan. De heilige plek van de sikhs. Mannen met mooie tulbanden op hun hoofd. En de golden tempel (het heilig dom) is echt super om te zien, ook ’s-avonds als ze de heilige boeken gaan weg brengen met veel bombarie en grote olifanten toeters is super. Alleen hadden we een foutje in deze plaats toen we aankwamen want we wisten niet waar we waren en reden ons een beetje vast in de meest smalle en drukke straatjes van Amritza. We zijn er na een uurtje rijden toch goed uitgekomen en bij Mis Bandari terecht gekomen (100 jaar oud) met een prachtig huis, super tuin en zwembad!!! Hier dus een paar dagen gaan genieten ook hier nog gekeken naar een waterbuffel die een uur geleden een kleintje had gekregen. En een ander die op klappen stond, maar helaas niks zien gebeuren. Het is wel weer apart om toeristen te zien. Je ziet weer mensen met korte mauwen navel truien en korte broeken. Het lijkt wel dat we na de moslim landen zelf moslim zijn geworden dat we hier van schrikken. Want dat kan toch niet in dit soort landen?

Via Amritza zijn we met z’n vieren via de meest mooie en rare wegen naar Darasalam gereden. Ontzettend mooi onderweg diverse malen van 300 meter hoogte naar 2200 meter hoogte gereden en weer naar beneden, wel met grote gaten in de weg of stukken helemaal geen weg. Het is wel weer super om zo je eigen auto te hebben. Je komt echt op de mooiste plekken waar zelden of nooit een buitenlander komt. In Darasalam woont de Dalai Lama. De top man van de Tibetaanse boedisten. Voor ons de plek waar we de eerste gebedsvlaggen zagen en gebedsrollen. Heel indrukwekkend en zeer bijzondere man met een super vrolijke kijk op het leven. Hij is in de jaren 50 moeten vluchten uit Lhasa Tibet. Toen de Chinese (aparte mensen) Tibet over namen en niemand in de wereld iets deed. Een heel zielig verhaal, er zijn nu dus diverse Tibetanen die over de Himalaya 6000 mtr vluchten naar Nepal en vandaar richting Daramsalam. Met hun gewonen kleren en je ziet dus in darasalam diverse mensen met bevroren tenen en handen door het vluchten door de bergen.
In Darasalam hebben we ’s-morgensvroeg nog een gebedsdienst mee gemaakt wat erg indruk op ons heeft gemaakt. We mochten ook nog 100 kaarsen aansteken wat erg mooi was. Hellaas hebben we de Dakai lama niet ontmoet want hij was in Amerika.
Onderweg tijdens het rijden kwamen we weer alle soorten apen tegen. Later heeft er 1 Frank nog aangevallen dat moest ook een keer gebeuren want hij zit er zo dicht bij dat hij ze kan vlooien! Ook onderweg regelmatig wat olifanten gezien sommige die druk aan het werk waren. Erg gaaf.

Bloemetje in de GangerIn Richikes aangekomen waar we voor het eerst de rivier de Ganges zagen en nog redelijk mooi schoon is, langs het water waren heel veel soorten tempels en goden. Hier hebben we zelf ook bootjes met bloemetjes en kaarsjes het water op gelaten. Mooi om te doen. Dit is wel de plaats voor alle zweverige figuren en cursussen zoals Yoga, huil cursussen, nog 30 verschillende cursussen en stilte cursussen (mag je 10 dagen niet praten, iets voor ons NOT) wilde we ook een cursusje doen.
We hebben dus besloten met z’n vieren een cursus yoga te doen. Het OHM geluid staat erg centraal en hebben dat ook vaak geoefend. We moesten ook op ons hoofd gaan staan want dat is goed voor je sex leven en voor je zwarte haar. Nu snappen we waarom we blond zijn. We hebben erg gelachen (achteraf) maar er zaten zeker hele goede dingen in. Alle spieren zijn gerekt en gestrekt, dus we konden er weer tegenaan

Vanaf hier zijn we weer onze eigen weg gegaan Lizzy en Roel richting Nepal en wij richting oost India. Wie weet waar we elkaar weer zien we hopen zeker in Australie. Wij zijn via de bergen met hele slechte wegen naar Nanital gereden.
Onderweg natuurlijk de mooiste rijstvelden en hele mooie vergezichten. En als je daar dan gaat slapen is het super om ‘s-morgens weer een geweldig uitzicht te zien als je wakker wordt. In Nanital kwamen vooral de lokale toeristen wat voor ons wel weer heel leuk was. Ook weer veel bedelaars en andere mensen die ons zien als rijke komen naar ons toe en vragen om geld.
Het ergste daarvan is dat we nu een hele muur op ons heen gebouwd hebben en altijd nee roepen. Dus we denken nu als mensen kunnen werken krijgen ze niks en als ze niet kunnen werken door lichamelijk toestanden geven we dezen mensen iets. Via Nanital zijn we via hele kleine wegen en mooie dorpjes waar ze ons aankeken alsof we aliens waren, richting Delhi gereden. Onderweg worden we vaak gestopt om 1 een of andere road tax te betalen. Na al die dure visa’s hebben we daar geen zin meer in en proberen gewoon door te rijden. Net voor Delhi was er weer zo’n post. We moesten stoppen en de jongen schrok dat martine voor hem zat. Normaal zit daar de berijder en hij begon een beetje te flurten. Martine zei tegen heb no pay,okee. Hij kuste in de lucht en dit was weer onze kans. Gasse!!! Maar dit keer kwamen ze ons achterna. Bij het volgende stoplicht in Delhi stonden ze 4 auto’s achter ons, bij het stoplicht waar we de ramen altijd dicht doen voor alle bedelaars en verkopertjes, stonden ze te kloppen op de ramen. Wij deden natuurlijk niet open en ze werden erg kwaad en bleven voor de auto staan. De politie kwam erbij en het licht ging op groen. Gelukkig was het een aardige politie en hij zei tegen ons: Rij maar door!! Ook dat liep weer goed af. Want je hebt in India zoveel plaatsen met slagbomen en touwen over de weg dat je moet betalen dat je erg gek van wordt.

We kwamen laat in de middag aan in Delhi en het was echt een gekkenhuis. Het verkeer is ontzettend druk en wij komen altijd uit in de meest kleine straatjes die er te vinden zijn. En als je dan moe bent, in het donker door de toeterende massa rijdt is het geen pretje. Een uur gezocht naar de Sikh op brommerplaatselijke camping maar was gesloten. Terug weer de drukken stad in in het donker. Zo hebben we een brommer onder ons buske gekregen en dank zij de side bars geen schade. Ook reed er een auto vlak langs de auto en toen hij de bocht om wilde schampte zijn bumper onze zijkant. Gelukkig kleine schades en het leek voor de mensen daar de gewoonste zaak van de wereld.
Dat bleek ook toen wij weer door de ontzettende drukte diverse brommers of voetgangers een tikje gaven met de Bull-bar. Niemand schrikt ervan (dit zou je in Nederland eens moeten doen!) Het is ongeveer zo druk als koninginnen dag in Amsterdam en dat met je auto er door. Eindelijk een hotel met parkeerplaats gevonden. We houden niet zoveel van steden en hadden Delhi al na een dag gezien. Het was wel Frank zijn verjaardag en hebben die dag wel alles gedaan wat we wilden. Lekker gegeten en toch mooie dingen gezien. We moesten onze watervoorraad weer op peil brengen en dachten even in Delhi water te pompen met onze filter. Maar het water uit de kraan was zo troebel dat je nog geen 20 cm er doorheen kon kijken. Dat doen we dus maar niet. Al met al was het wel een smerige stad met ook veel armoede. De mensen gorgelen in de ronte en spugen hun kwakkie overal neer. (dat doen ze eigenlijk in heel India) Maar wel een super moderne metro. Dat is  dan echte een andere wereld waar je in stapt. Super schoon geen koeien en troep. Na een dag hadden we het weer gezien en waren blij weerweg te gaan. Op naar de beroemde Taj Mahal. 

Dat was echt de moeite waard en weer zo’n punt waar je komt en denkt. Hier staan we gewoon met onze eigen buske voor de Taj Mahal!! Het was wel erg toeristisch, maar zeker de moeite waard. Al valt het om 06:00 uur ’s-morgens best mee. Echt iets geweldigs moois. Helemaal van marmer met ontzettende mooie beeldhouwwerken. Een prachtige tuin eromheen. Met 10 tallen verschillende bomen. Gewoon 1 woord mooi! We zijn via een treinbrug naar de overkant van de rivier gelopen (trein kwam er net over toen we erover waren) en je komt zo al heel dicht bij de achterkant van de Taj met veel locale om je heen.Hout stapelen bij cermatie Hier waren veel kinderen aan het vliegeren met 1 lijns vliegers die ze toch konden besturen. En met hun scherpe lijnen sneden ze de lijnen door van hun vrienden. Gaaf om te zien. Vanaf daar zagen we dat er naast de Taj ook een crematieplaats was. Frank was weer eens nieuwsgierig en besloot om met een brommertje te gaan kijken. Het was wel zoeken, want dit was geen toeristenplaats. Een man zag hem zoeken en nodig de hem uit om bij de crematie van zijn vader te zijn. Het is een plek waar alleen mannen mogen komen. Het was erg interessant om te zien en je kon ze ook alles vragen want ze spraken goed engels. Er was er niet 1 die stond te huilen. Het hout werd gestapeld koeien vlaaien ertussen (branden goed) en branden maar. Er werden er zo 17 op 1 dag gedaan. Er werd daar ook nog een dode achter op de riksja (fiets) binnengebracht. Erg apart om te zien. Terug gelift met 3 jongens op een brommer, erg gelachen. Martine was lekker aan het genieten van de zon en stilte op het grasveldje bij ons hotel.
We zijn verder gegaan via de kleine weggetjes die wel heel, heel slecht waren. Soms haalde we de 10 km/uur niet eens. Wel kwamen we zo door de mooie gebieden en we zagen de oude hindu tempels uit 800 vc. Prachtig als je dan alleen door de oude gebouwen loopt met hele mooie oude schilderingen. Orcha was een stuk minder toeristich en ontzettend mooi plekje. Er lopen veel pelgrims, van die rare pipo’s in het oranje met een bakje bij om te bedelen. Het liefste hebben ze ook nog een slang bij in een mandje. Als je dan op hun fluitje blazen komt er een cobra eruit. Kun je voorstellen hoe het gezicht van Martine er dan uitziet ?! En ook veel apen rond de tempels. Vooral als je dan ’s-Morgens vroeg in de ochtend met nog wat douw is het echt mooi.

stand_73_en_48De beroemde erotische tempels mochten we ook niet missen. Misschien kunnen we nog wat leren. Het zijn hele oude tempels uit 1000 nc zijn bedenkt met erotische beelden. Hoe ze het verzonnen in die tijd. We hebben goed gekeken, maar wij kregen deze standjes niet voor elkaar. De gidsen vinden het allemaal ook erg interessant en wijzen de beelden graag aan. Het liefst willen ze de standjes ook nog even uitbeelden en daar krijg je al gouw genoeg van.
We reden langs de “Ganges” richting Varanasie. En kwamen uit in een dorp voor Varanasie waar ook in de Ganges gebaad werd en geen toeristen waren. De mensen kwamen in prachtige kleren aan en gingen zich wassen in de Ganges. De mannen kleden zich uit op een lapje na en de vrouwen gaan met hun prachtige kleurige doeken  aan kopje onder. En het water is smerig! En ze drinken het ook nog!!
Maar het is wel heilig. Wat wil je nog meer. Alle riolen komen hier natuurlijk ook op uit. We zijn met een bootje het water op gegaan om alles beter te bekijken. En toen ging het bootje onder de waterfontein door. Heerlijk dat water en het smaakte zo lekker.
Toen we dus in Varanasi waren hadden we het eigenlijk wel gezien. Ontzettend toeristisch en vies. Veel varkens en koeien door de straten. Overal licht er dus stront en als het regent spettert het helemaal zo lekker tegen je benen op omhoog als ze er door heen rijden. Ook de riolen die er zijn komen met de regen de straten op wat de leidingen kunnen het niet aan. Het rook daar niet naar aardbeien!! De Ganges was dit jaar erg hoog geweest en de modder lag 10 meter hoog tegen de huizen aan. Waardoor er weinig mensen op  de trappen waren want die zaten onder de modder. Diverse huizen stonden  nog onder water en zag je alleen de bovenkant van de deur van. In Varanasi bij de Ganges worden per jaar 45000 mensen verbrand. Merendeel helemaal verbrandt, maar als het druk is ook maar een deel. Dode zwangere vrouwen en baby’s worden niet verbrand maar gaan zo het water in. Toen wij over de Ganges voeren hebben we gelukkig niets zien drijven want dat schijnt wel vaak voor te komen. Lijkt ons ook niet zo’n lekker gezicht. Via de glibberige wegen zijn we met ons super buske een klein dorpje op gaan zoeken om te genieten van India. Rust weg van alle toeters,bedelaars, stank en smerigheid. 

Het kasten systeem is wel een raar iets in India. Heel moeilijk om te vertellen. Iets dergelijks heb je ook op de weg. Fietsers en voetgangers moeten wijken voor auto’s en bussen. Begin erg lastig om dat je bang bent iemand aan te rijden. Maar je raakt er snel aan gewend. Martine roept vaak of we in kunnen halen. Want we rijden nog steeds links.  Zij zit aan de kant dat je dat het beste kan zien. Dan gaan we naar rechts om de vrachtwagen oid in te halen, rijden er op de weg diverse fietsers.
Maar die springen gelijk de berm in. Je moet er even aan wennen maar het is wel makkelijk met zoveel fietsers! Zo is het in hun dagelijkse leven ook. Ben je arm zit je in een arme kaste en zal je zo moeten leven.ben je rijk dan kun je van alles doen. Wie weet watje volgende leven brengt.
De vrouwen zijn erg mooi gekleed op straat. Erg kleurige lappen stof om zich heen. Van veel geel met roden dan de zwarte lange staart erop heel mooi om te zien. Ook wel iets leuks om te vertellen is dat de mannen zijn trots op hun oorharen. Op de rand van hun oor groeien ongeveer 30 dikke zwarte haren die zijn wel 6 cm lang. Voor ons erg raar om te zien. wel grappig.
We waren eigenlijk India een beetje zat. Een heel erg mooi land. Maar vermoeiend door diverse dingen, slechte wegen, viezigheid en de mensen.
We keken weer uit naar een nieuw land, Nepal. Al zullen we hier pas wat over schrijven als we eerste naar Tibet zijn gegaan.
Dit verhaal zijn we aan het schrijven in Nepal op een groot grasveld uitkijkend over een meer met diverse hoge bergen er omheen en zelfs een paar hoge sneeuw toppen. En dan moeten we even denken aan de files in Nederland en zijn we weer ontzettend blij dat we dit jaar zo mogen reizen. Een heel mooi land waar we een boek over vol zouden kunnen schrijven en duizenden foto’s kunnen maken.

 

Een klein spreukje voor om mee te nemen:
De helft van de wereld kan het plezier van de andere helft niet begrijpen

 

Klik hier voor de foto's