India.(deel 2)

Klik hier voor de foto's

Na Nepal mogen we tijdens deze reis nog een keer India aandoen. Dit keer is het gedeelte van Darjeeling aan de beurt. Bij de meeste wel bekend van de Darjeeling thee. Vanuit Nepal gingen we de grens over en gelijk merk je dat je weer in India bent. We stonden bij de grens al gelijk voor een uur vast door al het verkeer en de hoeveelheid mensen aan de Indiaase kant. De wegen zijn ook gelijk weer met grote gaten. Het was weer even wakker worden en een stukje langzamer rijden dan in Nepal. Dit gedeelte is ook weer erg mooi, dit is echt een stukje India waar de mensen uit India zelf op vakantie gaan.

plukkende theevrouwen

We reden weer heerlijk door de bergen met mooi vergezichten en natuurlijk zagen we de himalaya gebergte nog steeds. En rondom ons heen ontzettend veel thee. Maar ja daarom zijn ze ook zo beroemd met hun thee. We hebben bij de plantages heel wat rond gekeken want het is gewoon mooi om te zien. Tussen de thee planten zie je de vrouwen in kleurige kleding staan werken.
Zou het helpen Ook wilden we een thee fabriek in om te kijken wat er nou precies met die blaadjes gebeurd om er thee van te maken. Maar hoe we ook kletsten we kwamen er niet in. Maar ja we komen nog meer thee fabrieken tegen dus ooit zal het ons wel gaan lukken. Via de mooie bergwegen zijn we naar de plaats Darjeeling gereden. Dit was een weg met alleen maar haarspeldbochten. Bij de 50ste bocht zijn we op gehouden met tellen. Wat wel erg leuk is in bijna alle bochten hebben ze teksten staan zoals reach home in peace not in pieces of this road is hilly dont be silly. Of het helpt weten we niet maar we vonden het wel erg leuk. Stoomtrein vertrekt Naar Darjeeling toe reed er ook een stoomtrein. Dat kom je ook niet elke dag meer tegen. We zijn het treinspoor op de bergen wel 100 keer gekruist. Ze hebben hier geen slagbomen bij de overwegen dus gewoon goed opletten, je rijdt hier dan ook maar 30 km/u dus het is niet zon probleem. Vaak loopt het spoor langs de weg en is de weg door de regen weggespoelt. Dus dan zit er maar n ding op en dat is met de auto over het spoor. Je trilt als een gek en als je de weg weer op wilt en niet schuin over de rails stuurt blijven de banden langs de rails glijden. Best grappig.
In Darjeeling zie je veel overblijfsels van de engelse die hier gezeten hebben met hun mooie engelse huizen. Van die grote landhuizen met mooie tuinen erom heen. We stonden er bij ntje voor de deur en hadden een geweldig uitzicht op de Himalaya. Dat is super als je s-morgens wakker wordt en je doet de gordijnen van ons buske open en je kijkt naar de toppen van de Himalaya.
Dan blijf je echt liggen om te genieten, want dit is ook voor een lange tijd de laatste keer dat we de toppen van de Himalaya kunnen zien. In Darjeeling hebben we ook weer heerlijk kunnen eten. Voor een heerlijk broodjes ontbijt betaal je met zn tween 1,50 en s-avonds voor een flinke maaltijd met zn tween betaal je hier 3,= dan ga je echt niet zelf koken! !
We dachten Darjeeling te verlaten via de andere kant van de berg. Maar na 2 uur rijden en 6km afgelegd te hebben zijn we maar weer omgedraaid. Het was zo ontzettend steil omlaag en bochtig dat het niet leuk meer was. De haarspeld bochten waren zo scherp dat je elke keer moest steken. n van de achterwielen kwam soms los van de grond. En naast ons ging het steil omlaag. En dit moesten we zo 30 km doen. We zoeken het liever niet op!! Draaien dus!! We hebben tot nu toe in 5,5 maand 25.000km gereden. En ontzettend veel gezien. En willen nog veel gaan zien!!!

Ook wel een leuk verhaal is. We hebben daar met heel wat mensen staan praten. Toen er eentje ons stuur aan de andere kant van de auto zag zitten vroeg hij of het we het nou makkelijk vonden met een linksrijdend stuur te rijden. We vertelden dat we in europa niet links op de weg reden maar rechts, en dat het niet een keuze was met het bestellen van je auto dat je stuur links of rechts wilden hebben. De vraagtekens vlogen om zn oren. Rechts rijden??? Nee, jullie houden me echt voor de gek zei hij!! We konden het daar niet geloofwaardig brengen maar misschien gaan ze de volgende keer opletten als ze een buitenlandse film zien.
Heel veel apen onder weg Bij het tanken is het ook wel lachen. De tankstations hebben alleen maar liter meters. Daarna rekenen ze uit hoeveel het kost. De meters bij de bezine stations in nederland worden regelmatig geijkt. Dat ijken vergeten ze hier wel eens. Hierdoor past er in onze 65 liter diesel tank makkelijk 70 liter. We hebben er wat van proberen te zeggen, of ze snappen het niet of willen het niet snappen. Maar ja met een diesel prijs van 0,30 de liter doe je niet zo heel moeilijk. We hebben ook voor ons buske een nieuwe toeter gekocht. We hadden de andere kapot getoetert, is dat iemand in europa ooit gelukt?? (gelukkig hebben we nog een luchthoorn en een sirene op het dak dus we konden wel rijden!) In de winkel zeiden ze toen we een nieuwe gingen kopen: deze is erg goed en gaat zeker een jaar mee. We zeiden dat hij in europa vast wel 10 jaar mee gaat omdat er nooit getoetert werd. Daar snapte hij niks van, want als je gaat inhalen moet je toch toeteren anders weten ze toch niet dat je eraan komt. We hebben dan ook uit gelegd dat iedereen in europa wel spiegels heeft en er ook in kijkt. Nou de wereld ging voor hem open. Maar het was wel slecht voor zn handel als niemand zou toeteren!! Alle spiegels op de autos zijn of ingeklapt of er af gereden van een dicht langs elkaar rijden.

Vanuit Darjeeling zijn we verder afgezakt richting Bangladesh. Al was dat makkelijker gezegt dan gedaan. De eerste grenspost die we na langzoeken hadden gevonden was alleen voor vrachtwagens en ze spraken geen woord engels, maar toen we erover heen probeerde te rijden kenden ze het woord NO wel. De tweede grenspost die we vonden was alleen voor boeren. En opeens mochten we bij de 2de grenspost niet verder en werden vastgehouden door de militairen. Want ze vonden het toch wel erg vreemd wat we hier deden en hadden nog nooit een toerist hier gezien.Vast gehouden bij de verkeerde grenspost Ze begonnen gelijk te bellen met de man met 3 sterren op zijn schouder. Wij wilden snel starten en weg rijden maar de militiar sprong voor de bus met geweer uit 1910 in de aanslag. Toch maar stoppen. Na een uurtje kwam er een hele delegatie met hoge pipos. O jee dachten we wat nu, maar er was er 1 die sprak goed engels en daar waren we direct vrienden mee. Alles uitgelegd en we mochten door. We werden via allerlei land weggetjes (heel mooi) naar een andere grenspost gestuurd.
Langs heel de grens staan dikke hekwerken met prikkeldraad. Dus je weet dat je die maar hoeft te volgen (als dat kan) voor de volgende grenspost. De volgende grenspost (2 uur verder) was alleen voor lokale mensen die met de trein de grens over gingen dus niet voor ons. Maar 30 kilometer verder was een nieuwe grenspost gemaakt speciaal voor toeristen. Het werdt donker dus eerst maar een slaapplaats gezocht en inderdaad de volgende dag hebben we de juiste grenspost gevonden en konden we de grens over. De laatste toerist (uit europa) die hier de grens was overgegaan was een duitser op de motor 14 maanden geleden. Al met al zijn we india door gekomen zonder aan de soeppoep te geraken. Volgens onze gegevens zijn we de enige reizigers die niet ziek zijn geworden van de vuiligheid en het eten. Hopen dat dit ook zo blijft in Bangladesh. Dat horen jullie vanzelf.

Even heel wat anders we kijken regelmatig op de donatiestand van ons goede doel. (zie web site) We schrokken ons een hoedje want er staat echt bijzonder veel op en zijn daar heel heel erg blij mee. 1 omdat het super is voor de scholen die we gaan bezoeken in Cambodja en aan de andere kant voor ons een super gevoel dat er zoveel mensen ons steunen en aan ons denken. We zijn ver over ons budget heen we hebben nu al samen met de bonus van wilde ganzen meer dan 5000,= voor ze. Dus we zijn al druk op zoek naar meer dingen die we daar kunnen gaan doen voor de kinderen. Er is dan ook al veel e-mail contact met ICS in Cambodja en die ook erg uitkijken naar onze komst. Iedereen die gestort heeft of nog gaat storten (wat dan kan nog tot eind van het jaar, bijvoorbeeld kerstgratificaties) HEEL HARTELIJK BEDANKT NAMENS ONS EN STRAKS ZEKER OOK NAMENS DE KINDEREN IN CAMBODJA. Maar daar lezen jullie een uitgebreid verslag over als we begin februari 2007 daar hopen te zijn.

Natuurlijk nog een spreuk om te mee te nemen:

Als ieder mens een ander mens gelukkig zou maken, was de hele wereld gelukkig

Vaak als we klaar zijn met onze reisverhaal denken we, O ja dit hadden we nog moeten schrijven en dat. Maar als we terug zijn in Nederland en je wil meer weten kom gerust langs en we kletsen de oren van je kop. Want we kunnen van elk land wel een boek maken.

 

Klik hier voor de foto's