Nepal

Klik hier voor de foto's

Na India wilden we graag Nepal gaan bezoeken. Volgens de verhalen moet het daar zo mooi zijn (klopt). Maar we wilden eigenlijk eerst naar Tibet. Dit moesten we regelen in Katmandu Nepal. Dus op naar Katmandu. De wegen zijn erg goed overal 2 baans. De huizen staan ook wat verder van de weg waardoor het niet zo druk lijkt. Door de goede wegen in Nepal wordt er harder gereden en natuurlijk nog steeds links. Ook hier dus weer veel kop-kop ongelukken gezien. We zagen hele mooie natuur en rivieren onderweg. Alles was niet zo vol gepakt als in India en het is een stuk schoner. En de mensen zijn ook niet zo luid. Voor ons en verademing. In Katmandu is dat wel wat anders. Dames doen een dansje voor ons Het is erg erg druk met heel veel stof. Maar we zijn dan ook geen stad mensen. In Katmandu kwamen we Lizzy en Roel tegen waar we 2 weken mee gereisd hadden in Pakistan. En natuurlijk zaten we in het zelfde hotel. Wat is internet toch makkelijk. We kregen van hun de coördinaten van het hotel en zijn met de gps door de drukke stad er naar toe gereden. De gps is echt een uitvinding!!! En niet te missen deze reis. In Katmandu kun je weer alles krijgen wat je wil. Heerlijk ontbijtjes en zelfs patatje oorlog. Als je dat ziet rollen je ogen uit je hoofd. Ook wordt er heel veel kleding gemaakt. En overal plakken ze dan een etiket van North face op. Tot onderbroeken aan toe. We hebben een paar dingetjes gekocht en nu zitten de kasten in de bus overvol.

We hebben hier een paar dagen weer heerlijk gegeten en gerelaxed en zijn we ook alles gaan regelen voor onze trip naar Tibet. ( zie reisverslag Tibet). Er was in Katmandu ook een festival aan de gang waar de mensen elke dag dieren moesten offeren. Overal zag je mensen lopen met eenden, geiten, hanen en zelfs waterbuffels. Allemaal voor het offerfeest. Daardoor werden ook alle tempels weer schoon gemaakt en voorzien van nieuwe vlaggetjes. De volgende dag zijn we vertrokken naar Tibet.

Tempel in Katmandu Na Tibet wilden we heel graag Nepal beter gaan bekijken dan we gedaan hadden. Dus bij de grens van Tibet-Nepal begon het feest weer. Volgens de douane beamte hadden we niet het goede visum. Maar bij de vorige keer bij binnenkomst van Nepal hadden we gevraagd voor een multi entrance visum. Toen we dat vertelde begon de beamte te schreeuwen. Heerlijk weer schreeuwende mensen. Maar na wat aandringen mochten we z’n chef spreken en die bleef gelukkig rustig. Moraal van het verhaal we moesten maar een nieuw visum kopen. Toen een auto geregeld waar we met z’n vieren naar Katmandu reden. (want we reisden met 2 engelse, zie reisverslag Tibet). Een rit van 5 uur waardoor we in het donker aankwamen in Katmandu. We hadden onderweg ook onze eerste ontmoeting met de Maoiste. Het is een bevolkings groep die Nepal communistisch wil maken. Het is een groep die naar ons inziens (en vele nepalese die we gesproken hebben) veel kapot maken. We werden aangehouden onderweg naar Katmandu en moesten een groot geld bedrag betalen. Daar hadden we niet zo’n zin in. Het is een nadeel dat we niet zelf reden maar in een soort taxi zaten. De taxi durfde niet door te rijden want die komt hier vaker. De man zei dat we een groot probleem hadden als we niet betaalde. Frank zei ok. Maak me maar weer wakker als het probleem voorbij is. En ging achterover zitten en viel in slaap. Na 5 min stond er een flinke rij toeterende auto achter ons en we mochten door rijden. De taxi chauffeur vertelde later dus dat dit “de maoiste” waren en redelijk gevaarlijk. Hij moest wel erg lachen om Frank z’n slaap actie. Gelukkig zijn we hier ook weer goed afgekomen. Dit hebben we vaker mee gemaakt onderweg toen we zelf reden. Dan houden ze een touw over de weg. Knappe jongen die het touw kan vast houden als we door rijden. Vaak zijn het ook gewoon jongens uit de buurt die zo geld verzamelen voor hun voetbalclub of reis die ze willen gaan maken.

Goed geordend postkantoor

In Katmandu aangekomen zijn we gelijk naar ons buske gegaan en die stond er nog net zo mooi bij als toen we weg gingen. (wel een dikke laag stof erop). Het alarm was wel 3 keer afgegaan tijdens ons afwezigheid maar dan is iedereen gelijk weer wakker.
We hoopte dat er nog een pakje voor ons aangekomen was op een adres in Katmandu met reserve onderdelen voor de bus. Maar na 1 maand was dit er nog steeds niet. Het postkantoor om z’n kop gezet (dat was het al) maar ook daar niks gevonden. Flink balen.
Nog een leuke tijd gehad met Peter en Karin die we tegen waren gekomen in Tibet en waar we mee afgesproken hadden in Katmandu. (www.cycletheworld.nl) Tijdens 1 van de heerlijke eetentjes kreeg Peter tot zijn grote verbazing orangeboem voorgeschoteld (oranjeboom biertje). Erg om gelachen. Ons buske wordt beschildert We hadden wat problemen met ons kookgerij en gelukkig hadden hun nog wat speciale rubbetjes bij. Zodat we alles weer aan de gang hebben kunnen krijgen. Want voor ons was het buitenkoken niet meer mogelijk. We waren eigenlijk het luxe leventje van hotel en uit eten zat en wilde graag weer in ons buske slapen. Maar eerst hebben we de bus nog laten beschilderen in het nepalees met de tekst de world is beautiful. We vinden het nepalees zo’n mooi schrift en dachten dit nemen we mee als souvernier. Daarna hebben we Katmandu verlaten en zijn naar Pokhara gegaan. Onderweg zie je al hele mooie bergtoppen helemaal vol met sneeuw. Dat mag dan ook wel want ze zijn meer dan 7000mtr hoog. In Pokhara stonden we weer op een “camping” met een super uitzicht over een bergmeer en aan de zijkant de hoge bergtoppen. En smorgens vroeg wordt je wakker lopen de waterbuffels rond de bus. Dus wel even opleten als we met blote voeten lopen. Want er kan zo iets warms tussen je tenen omhoog komen. Ook hier worden de uitwerpsels van de koeien snel met de handen opgeruimd want ze gebruiken het als brandstof voor de kachel.
Mooie plaatje op de camping ’s-Morgens gingen we dan even lekker zwemmen in het bergmeer. En dan daarna lekker een stuk lopen in de bergen. Of we vroegen of aan een visser of hij ons af kon zeten aan de andere kant van het meer en liepen dan via de bergen weer terug. Onderweg kom je af en toe porters tegen. Dit zijn mannen die spullen dragen op hun rug via een band aan hun hoofd. We hebben met 1 een tijdje zitten kletsen en hij vertelde dat ze normaal rond de 60 tot 70kg dragen in de bergen. Maar het maximale wat hij gedragen had was een japanner die hoogte ziekte had boven op de berg en niks meer kon. Deze japanner woog 110 kg. En de porters zelf zijn echt kleine mannetjes, petje af voor deze krachtpatsers! Op de “camping” in Pokhara wat eigenlijk een dorps grasveld was, stonden op 1 dag 10 overlanders. En wij maar denken dat we de enige mafkezen waren die dit doen. 4 Fransen met grote luxe campers, 4 duitsers met oude vrachtwagens en 2 nederlanders wij en een leuk stel met een unimog. Echt leuk om zo met iedereen even te kletsen. We hebben met Kees en Els ( www.trottermoggy.com) die onderweg zijn naar Thailand een paar leuken dagen gehad.

Om deze camping kwamen heel veel toeristen die hier op vakantie waren even kletsen en de lokale vonden het ook erg gezellig om even met je te praten of er kwamen kinderen die een dansje voor je kwamen doen. Natuurlijk had je ook de verkopers die wat probeerde te slijten. Al met al hadden we als we even rustig zaten altijd wel bezoek. We hadden ook zin in wat nieuws. Lopen door de bergen hadden we al heel wat gedaan dus dit keer geen nieuwe track lopen maar we wilden gaan varen. Raften is erg leuk maar dat hadden we dit keer niet in gedachten. We wilden 4 dagen en 3 nachten gaan kayaken.
We hadden dat wel eens eerder gedaan op de Dommel bij Boxtel maar dit keer was het even wat anders. We hebben eerst les gekregen hoe je moet ontsnappen uit je kayak als je ondersteboven in het water ligt, en geprobeerd te eskimoteren. Dat is je boot omdraaien als je ondersteboven ligt. Als je het ziet dan lijkt het makkelijk maar het valt ontzettend tegen. Maar in het stille water is het ons allebei een paar keer gelukt.
Martine klaar voor actie Daarna zijn we met 6 mensen. 2 personen in een raftboot voor eten, tenten en als veiligheid. En 2 instructeurs in hun eigen kayaks en wij 2 met z’n tweeën richting de Yeti rivier gegaan. Alles werd op de openbare bus geladen en gaan met die banaan. We hebben echt een super tijd gehad. Op de rustige stukken kon je super genieten van de mooie jungle en de bergtoppen met sneeuw waar we tussen door vaarden. Dit was geweldig. En op de wat drukkere stukken werden wij helemaal gek. Want de drukkere stukken zaten dus watervallen en versnellingen tussen met de gradatie 3+. Dat wil zeggen HEFTIG!!!!! Golven van 4 meter hoog vol in je gezicht. De kayak die helemaal verdween in de golven en wij maar peddelen. En natuurlijk op de meest heftig punten sla je om. Gelukkig hadden we helmen op want onderwater waren grote rotsen. Dus dan was het zo snel mogelijk onderwater uit de kayak komen, hopen dat je niks raakt en zwemmen als een gek. Dan werdt je meegesleurd door de snelle rivier af en toe kon je ademhalen in het wassende en kolkende water en nu maar hopen dat de instucteurs snel bij je waren. Dan kon je bij hun aan de kayak aanhangen en dan op zoek naar je half gezonken kayak. We zijn allebei erg vrij in het water maar dit was echt een beetje “te”. In europa zou dit echt niet kunnen. Maar het was wel super.
’s-Avonds legde we helemaal kapot aan op een strandje aan de kant. Zette ons tent op en kregen heerlijk eten voor geschoteld en dan even later een super sterren hemel. Op en top genieten. Ook kwamen er mensen uit de jungle die even komen kijken. Die leven echt in een heel klein hutje. Maar wel lekker rustig geen file alleen internet werkt er niet! We hebben 4 dagen op en top genoten maar de volgende keer gaan we eerst wat oefenen in de ardennen!! We hebben van deze trip hier en daar wat blauwe plekken aan overgehouden maar dat mag de pret niet drukken. Na 4 dagen hebben we alles opgepakt en een lokale bus aangehouden en alles er weer boven opgeladen. 4 kayaks, raft, en 5 tonnen met spullen. Dan erbij gaan zitten op het dak en een 4 uur trip terug naar Pokhara. Boven op de bus moest je wel oppassen voor de telefoonkabels die laag over de weg hingen meestal werd er wel wat geroepen en dan moest je snel bukken.

Een volle richak Vanaf Pokhara zijn we naar Chitwan nationaal park gereden. Onderweg kom je natuurlijk de mooie dorpjes tegen en daar is de ricksa “het” vervoermiddel. Maar deze is nooit vol. mooi om te zien maar dit moet af en toe fout gaan. De mensen zitten op het dak en kunnen zich zelf maar een heel klein beetje vasthouden. Maar ja we zullen maar denken 9 van de 10 keer gaat het goed. Wij zijn in ieder geval weer blij dat we in ons eigen buske zitten waar je ruimzicht hebt door de ramen met heerlijke stoelen en een lekker muziekje erbij. Onderweg staan er ook regelmatig slagbomen. Meestal staan ze open en rijden wij er dan zwaaiend zo hard mogelijk doorheen. Vaak willen ze weer geld voor iets raars. Maar deze ervaring hadden we al in India dus we raken er aan gewend. Iets voor in Nederland ipv langs de deur gaan voor jantje beton.
In Chitwan Nationaal park aangekomen kon je op een olifant gaan zitten en op zoek naar neushoorns en Bengaalse tijgers. Het is een heel mooi nationaal park aan de overkant van een brede rivier met krokodillen erin. We dachten zelf dat het wel leuk zo zijn om te voet op zoek te gaan naar de neushoorns en bengaalse tijgers. Dat zie je ook altijd in die films. Dus op zoek naar gidsen die onze wens konden vervullen. En ja na wat zoeken vonden we 2 gidsen die werken in het nationale park en de volgende morgen lopend met ons het park in wilde . We zijn met hun naar een ander plekje gereden waar weinig mensen kwamen en waar we aan de rivier konden slapen. Met ons buske 1,5 uur rijden door zandpaden, graspaden en slechtwegen, kwamen we op een plek waar nog nooit een buitenlandse auto was geweest. Helemaal super.
Vanuit de bus uitzicht op de rivier waar olifanten aan het werk waren. En de gidsen sliepen in lokale hutjes. Rond de hutjes stond schrikdraad, want soms kwam er wel eens een neushoorn of wilde olifant de rivier over. 3 maanden geleden had een wilde olifant nog wat hutjes tegen de grond gewalst. Maar er liep een hondje rond en als die ’s-nachts ging blaffen dan was er waarschijnlijk een neushoorn of olifant aan de oever en zou de hond ze weg jagen. We waren natuurlijk al snel vrienden met de hond, erg vaak werdt hij niet geaaid en wij aaide het beest de haren van z’n lijf.
Vilnders in nat. park En ja hoor midden in de nacht begint de hond naast de bus te blaffen. Wij kijken met de zaklamp. Wel heel veel herten aan de overkant waar je de ogen van zag op blinken als je met de zaklamp erop scheen. Maar niks groots te zien. ’s-morgens stonden de sporen van de neushoorn wel bij de rivier, goeie hond!!
Martine heeft er zin in Om 6 uur s-morgens zijn we met de gidsen met een smalle boom kano naar de overkant van de rivier gevaren. De ochtend mist hing nog over het water wat het erg mooi maakte. In het park 1 gids voor en 1 gids achter en wij ertussen in. Gelukkig waren ze gewapend met een bamboe stok van 1 meter. Zie je het al voor je bij een neushoorn van 5 ton en tik uitdelen met een bamboe stok. Het was echt een hele mooie natuur en bij elk blaadje dat we hoorde trillen dachten we daar komt een tijger uit. Zo zagen we wilde zwijnen langskomen, en heel veel herten. Ook waren er heel veel vogels ook een zwarte ooievaar. Natuurlijk waren er grote krokodillen en hebben we diverse vervelde slangen huiden zien liggen. Ook zagen we heel veel sporen van tijgers olifanten en neushoorns. We kregen verschillende instructies wat we moesten doen als we een tijger, neushoorn of zwartebeer tegenkwamen. Natuurlijk sprongen ook hier weer diverse soorten apen om je oren. Ja we waren echt in de jungle. Heel veel grote mooie bomen met lianen eraan en veel hoog gras het leek wel riet, het was zeker 3 meter hoog.

Opeens een geweldige brul 10 meter van ons vandaan. Wij waren al wit rond de neus maar de gidsen ook. En dat vonden wij toch wel een beetje vreemd. We moesten achteruitlopen. In het hoge gras/riet lag of een tijger of een beer. Die ons waarschijnlijk hoorde en even een waarschuwing gaf. Hellaas hebben we hem niet gezien. Al hadden we het wel een beetje dun in de broek. Zo hebben we een hele dag door het park gelopen. Echt genoten van de natuur. De neushoorns hebben we wel zien lopen door het hoge gras. Ongeveer 15 meter van ons vandaan zag je hele bossen met riet heen en weer gaan. Maar we hebben hem niet kunnen aaien of goed op de foto kunnen zetten. De volgende dag hebben we de gidsen terug gebracht naar het dorp en zijn nog even naar de olifanten gaan kijken. Daar waren de olifanten verzorgers de olifanten aan het wassen in de rivier. Frank leek het ook wel leuk om de olifant even achter zijn oren te wassen. Hij klom op de rug van de olifanten die stond in de rivier en werd gelijk helemaal nat gespoten door de slurf van de olifant. Daarna even samen met de olifant in het water rollen en de verzorger dacht dat Frank er wel af zou vallen. Maar frank had er zin in om een rodeo spelletje te spelen met de olifant en hij kreeg hem er niet af. Frank en olifant gingen koppie onder in de rivier. Uiteindelijk heeft de olifant Frank er wel af gekregen en moets hij terug zwemmen. Gelukkig waren de krokodillen niet actief. De olifant nog gewassen met zand in het water en hij lag lekker te genieten. Ook zijn we bij de kleine olifantjes gaan kijken en olifantenkoekjes uitgedeelt. Blijft leuk die snuitjes zoeken naar de koekjes. Ze zagen het fototoestel ook voor een koekje aan en waren hem bijna kwijt. Die “slurfjes” zijn echt sterk!

Vanuit het mooie park zijn we naar de oostgrens van Nepal gereden richting India. Dit gedeelte komen maar weinig toeristen. Onderweg zagen we schommels gebouwd van bamboe stokken. Ga eens aan de kant De schommels waren wel 10 meterhoog en de kinderen konden hier geweldig hoog mee zwieren en zwaaien. Onderweg hadden we op een haar na een brommer onder de auto. We waren hem aan het inhalen en de brommer dacht opeens ik gaan eens naar rechts, zonder te kijken of richting aan te geven. Dus met piepende banden stonden we 5 cm van brommer af stil. Hij keek ons aan zo van wat doen jullie hier en reed gewoon weer door. Ff schrikken. De bussen hier rijden ook als dwazen en zijn heerser op de weg. We zitten dan ook regelmatig in de kant. Een tegemoet komende bus haalt dan een auto oid in en verwacht wel dat wij de kant ingaan. En ze rijden gewoon door, blijven staan heeft geen zin. Mafkezen en waaghalzen zijn het. We zitten wel precies in het goede seizoen in Nepal het is erg mooi groen en ook hier worden de rijst velden net geoogst. Erg mooi om te zien. Al komt de rijst (dalbat) ons nu wel een beetje de neus uit. Dalbat is gewone rijst met een nat goedje erbij. Bijna iedereen eet het met hun rechterhand. (want je linkerhand is voor de wc) Duwen het rijstprakkie een beetje in elkaar en dan naar binnen die hap. Het is binnen te houden. Maar we kijken ook wel uit naar de bruine boterham met jong belegen kaas.
Het is wel leuk als je in een restaurantje aan het eten bent en het licht valt weer eens uit. De electriciteit valt ongeveer 10 keer per dag uit. Soms voor 5 min maar soms ook voor meerdere uren. En niemand kijkt er van op. In Nederland zou het dikke stress zijn als de spanning weg zou vallen. Hier niet de kaarsen komen op tafel en zo hebben ze ook licht. (het eten kost trouwens erg weinig met 2 man goed eten (geen dalbat) kun je makkelijk voor €7,=) De meeste mensen leven met het licht van de zon. Dus om 8 – 9 uur ’s-avonds naar bed en smorgens om 5 of 6 uur zijn ze weer wakker. En dat doen wij dus ook maar.
We hebben tot nu toe in de 5 maanden dat we onderweg zijn bijna 25.000 km gereden in ons super buske. Ontzettend veel gezien en zijn erg blij dat we foto’s kunnen maken want het past bijna niet meer in ons koppie. We kunnen bijna van elk land wel een appart boek schrijven. Nepal was wel een land dat ergens boven in de lijst staat van favorieten. Dus de reizigers die dit lezen, ga sparen!!!! Heel veel groetjes en tot mails.

O ja niet te vergeten de spreuk om mee te nemen:

Als u wilt dat uw dromen werkelijkheid worden, word dan wakker.



Klik hier voor de foto's