Reisverslag Syrië,

Klik hier voor de foto's

Natuurlijk hebben we weer in een korte tijd veel mee gemaakt. Het is goed dat we zelf ook nog een dagboek bijhouden. Want na een week lezen we het terug, en dan denk je weer, o ja dat moeten we ook opschrijven in het reisverslag.

Maar om bij het begin te beginnen, we zijn de grens van Syrië overgegaan op een hele kleine grensovergang. We wisten dat de diesel in Syrie bizar goedkoop is, dus reden we op de laatste druppels diesel die we hadden, ook de reserve kan was leeg (echte hollanders), de grens over. Het was wel zweten want op het laatste moment reden we echt alleen op dieselgas. Maar als je dan een pompstation ziet en kijkt naar de prijs. Schrik je even. 1 liter diesel kost €0,11 cent. Dan wil je wel tanken!!!!! Maar even over de grens we hebben er 1 uur en 40 minuten over gedaan om de grens over te komen. Na ongeveer 9 verschillende loketten te hebben gehad, waren we blij dat we door mochten. Bij alle loketten natuurlijk een stempel of betalen. Martine bleef in de auto zitten en hebben ze dus helemaal niet gecontroleerd. Dat vinden ze blijkbaar niet interessant genoeg. Het is wel altijd veel lachen bij zo’n grens. Want veel dingen staan in het Arabisch en dat kun je dus echt niet lezen. Het is zowiezo alles van rechts naar links lezen. Kom je bij een balie aan krijg je formulier onder je neus (helemaal arabisch), vul dit even in!!! Dan kom je toch niet meer bij. De mensen spreken weinig of geen engels dus het is veel handen en voeten werk. Maar als je dan roept dat je uit Holanda komt, dan komt gelijk de wereldkampioenschappen voetbal naar boven. En dan “klets” je meer over het voetbal dan over het passeren van de grens. Maar het gaat dan opeens wel heel makkelijk!! Eerst door de desinfectiebak rijden en dan kom je in Syrië aan en dan voel je je opeens echt ver van huis. In Turkije heb je nog zoiets van, je bent zo weer thuis. Maar vanaf Syrië voelen we ons echt ver weg.

Alles staat in het Arabisch. Dus echt niet te begrijpen we maken dan ook van de figuren zelf tekens zoals 2torens een min en een 3 ondersteboven. En dan het volgende verkeersbord hopen we het weer hetzelfde figuurtje tegen te komen maar helaas. Dus rijden we veel op onze gps. Maar op de grote wegen staat het op de verkeersborden in 2 talen zodat we het een beetje kunnen begrijpen.


verkeer in damascus Het rijden hier is weer totaal super. Ze hebben hier namelijk de toeters uitgevonden. Je hoeft niet te kijken bij het de weg oprijden of er iemand aankomt want die toeteren gewoon altijd. En bij het stoplicht weten ze gewoon waneer hij op groen springt. Want voor dat het groen is hangen ze al op de toeter. En niet zo maar een toeter maar zo één waar je haren van gaan dansen!! In de stad is het dus echt centimeters langs elkaar heen rijden en veel toeteren. Want mensen kijken dus echt niet of je eraan komt, je moet toeteren. We zijn weer blij met onze luchthoorn die maakt hier overuren!!! We hebben ook een paar keer de taxi genomen en dat weet je helemaal niet wat er gebeurd. Wat een Schumachers zonder gevoel van gevaar.
De mensen zijn hier nog gastvrijer als in Turkije. De eerste nacht konden we geen slaapplaats vinden en reden een dorpje in waar we bij een huis wat mensen zagen zitten. Met 1 gebaar van kunnen we hier slapen werden we binnen gehaald als een koning en binnen 2 minuten stond er een hele grote schaal eten klaar. Deze familie had 3 dochters van een jaar of 20 die redelijk engels spraken. Daardoor konden we weer veel over het land vragen. De huizen zijn hier heel simpel. Ze slapen met ze alle op 1 kamer en er is een woonkamer en een keuken. De badkamer is er even niet. De wc is een gat in de grond natuurlijk en het wassen gaat aan het wastafel zo groot als wij gebruiken in de wc. Wat hebben wij het toch weer ontzettend lux in Nederland.

De kust is hier wel ontzettend vervuilt door plastic rommel en iedereen gooit er dan ook van alles neer. Ze zeggen het is niemand land dus maakt het niet uit. crack de cheavalierOok zagen we onderweg nog wat militairen posten met hele grote raketten klaar staan. vreemd Het wemelt hier van de oude kastelen, theaters, dorpen en kerken. Als je historie interesseert dan is dit echt een walhala. Wij zijn dat niet zo heel erg maar het is echt ontzettend mooi om te zien. Veel is in redelijke staat en van VC. Echt indruk wekkend om te zien.
Damascus is dan ook de oudste stad in de wereld. Waar we voor het eerste een echt grote moskee hebben bezocht. Ontzettend mooi, maar dingen die daar gebeurde kreeg je echt even kippenvel van. Johannes de doper ligt daar begraven en mensen gingen totaal in tranen en trans. Wat je normaal op tv ziet van die krijzende vrouwen en huilende mannen daar sta je dan naast. Opeens wordt het bijzonder vol in een hele kleine ruimte en wil je er alleen maar uit. Natuurlijk liep Martine in een langejurk en een mooie hoofddoek. Want die verkopen ze hier met bossen. Je ziet (souqs) markten waar winkels zijn die alleen maar hoofddoeken verkopen. Je ziet ook heel veel vrouwen waar je alleen de ogen nog van kan zien. En zelfs tussen de ogen zit nog een stukje doek. Maar naast de hoofddoeken en shador winkels zie je ook hele moderne vrouwen kleding en lingerie winkels. Dus waarschijnlijk zit er onder de zwarte doeken mooie geklede vrouwen.
Op deze markten hebben we ook weer van alles gegeten en het meerdendeel is best lekker. Maar normaal brood is hier niet te vinden. Je krijgt een soort droge pannekoek dat brood voor moet stellen. Met een litertje water krijg je het redelijk weg. We zijn dan ook opzoek gegaan naar een bakker om te kijken of het vers beter te eten was. Maar helaas. Het is trouwens een geweldige puinhoop in zo’n bakkerij, en mensen zijn super trots als je bij ze binnenkomt om te kijken hoe het er uit ziet. Na lange tijd hebben we dan toch een bakker gevonden die een soort pistoletjes maakte begin je te eten zit er een schroef in meegebakken van een centimeter of 5. humor!!!

In Damascus (6 miljoen inwoners) hebben we natuurlijk ook nog voetbal gekeken Nederland Argentinie. Vorige keer zaten we in Mexico met de wereldcup en dit was weer net zo’n soort feest!! Alleen maar mannen die aan de waterpijp zaten en die zo ontzettend fanatiek zijn. En daar zitten wij dan weer tussen als kaaskoppen. Het was ongeveer 20% voor Nederland en 80% voor Argentinie, dus echt leuk. Helaas was het einde nul nul. We hebben ons ook in Damascus nooit onveilig gevoeld. Je krijgt toch echt een heel ander beeld van de media over dit land. Want ze zijn ontzettend vriendelijk en zeker niet vijandig tegenover ons. Vanuit de stad zijn we het echte platteland weer op gegaan. Borden weer niet leesbaar. Dus rijden op de gok.
En mensen de weg vragen. Maar dan kom je meestal niet zo ver want wij hebben een kaart met normale letters en dan vraag je ze de weg en kijken ze naar de kaart of ze water zien branden. Want ze kunnen alleen arabisch lezen. We kunnen het voorstellen hoe dat eruit ziet want zo waren de eerste kaarten voor ons in het arabisch en snapte er geen drol van.
De mensen willen je wel helpen en je moet dan altijd “even” mee om binnen een kopje koffie te drinken. Koffie is dus niet te drinken. Een prutje in kopje met wat heet water erop. Je kunt de prut er gewoon uitscheppen!! Dus lekker aan de thee. Die is altijd lekker want die komt van verse kruiden uit de tuin. Maar zo kom je meestal op een dag niet ver. Maar ziet en hoort wel hele leuke dingen. Zo zijn hier ook nog dorpen die de taal uit de tijd van Jezus spreken. Sommige mensen laten je ook dingen zien die helemaal niet in de reisboeken staan. Zo gingen we opeens naar een kerk die van het jaar 600 schijnt te zijn. Met stenen deuren. Echt mooi. Of een enorme bazalt grot. Van 20 meter hoog en een kilometer lang. En dat is dan wel weer heel mooi.


nomaden Ook kom je hier ontzettend veel nomaden tegen (Bedoiden). Die leven in een tent van doeken in de open vlakte (40 graden) waar echt niks te vinden is. Je snapt niet hoe ze het vol houden met hun schapen/geiten. Maar ook deze mensen nodigen je weer uit voor de thee. Je probeert met ze te praten maar meestal klets je gewoon in het nederlands wat terug en kun je met ze best 5 minuten kletsen. Alleen geen flauw benul waar het over is gegaan.
Daarna hup weer in de auto en rijden maar. De wegen zijn hier redelijk goed. Ze hebben hier wel mooie hoge drempels in het zwart op het asfalt gemaakt. Je ziet ze dus echt niet!! Waarschijnlijk staat er wel een bord dat hebben we nog niet ondekt. Soms schrik je je zelf een puntmunts. Ook het gewone rijden is goed opletten want zo heb je 20 kilometer goed asfalt zit er opeens een gat in de weg van 1 meter in het vierkant of er is een rioolput deksel weg of nog mooier een vrachtwagen die keert op de snelweg als hij de afslag heeft gemist. Al met al constant goed opletten.

Het slapen hebben we merendeel op het platteland gedaan en we hebben zelfs 2 campings gevonden. Ondanks dat je op het platteland staat hoor je de gebeden ’s-nachts toch nog uit de speakers brullen. Martine wordt er nog wakker van en Frank slaapt gewoon door (echte waakhond, not).
Onderweg zie je hier ook overal de foto’s, schilderijen of beelden van de oude en nieuwe president. Mensen hebben zelfs hele grote stickers op hun achterraam zitten van de president. Ze zijn echt ontzettend gek op hem. We dachten eerst dat het een soort Elvis was maar later bleek het de president. Al hoewel we ook andere verhalen van de president hebben gehoord. Maar ja het heeft altijd twee kanten. In de steden heb je hier wel weer open riools (is wat minder) en je mag dus ook je wc papier niet in de wc gooien maar in een bakje ernaast. Dit is ook wel weer makkelijk want als je een keer papier bent vergeten kun je het daar nog een stukje uithalen. De mensen hier gebruiken een slang die naast het gat in de grond zit op zich zelf schoon te spuiten in plaats van wc papier.

We zijn nu aangekomen in Jordanië en keren in dit land over een week of 2 weer terug want er is nog genoeg te zien.


Klik hier voor de foto's

Om af te sluiten nog een spreukje om mee te nemen

"Het leven is als een neus. Je moet eruit halen wat er in zit. "

Heel veel groetjes van Frank en Martine die op en top aan het geniet zijn.