Thailand.

Klik hier voor meer foto's

Een land waar we eerder waren geweest en waar we weer veel zin in hebben. Dit keer met onze eigen auto waardoor we hopen veel van het binnenland te zien en af en toe natuurlijk ook de mooie verlaten witte stranden. Want we moeten toch beetje een kleur krijgen.
Vanuit Maleisie zijn we via een heel klein grenspostje de grens met Thailand over gegaan. Ook hier wisten ze niet goed wat ze met onze papieren van de auto moesten doen. Maar ja daar hadden we ondertussen ervaring in. Dus op diverse plekken stempels en handtekeningen gekregen en hallo Thailand.
Het rare was alleen (daar kwamen we uren later pas achter) dat we één uur terug in de tijd gingen. Dus niet zoals verwacht verder maar terug. Dit hadden we al 1 keer eerder mee gemaakt van Nepal naar India maar daar was het 1 kwartier.
We zijn naar de eerste stad gereden opzoek naar een verzekeringsmaatschapij.
Dat viel nog niet mee want in het zuiden, en zeker niet toeristische gebieden, staat alles geschreven in het Thais en spreken ze geen engels. Dus op alle borden gekeken naar verzekeringen maar niks gevonden. Wat na gevraagd bij banken en garage’s maar ook hier snapten ze niks van ons verhaal dat we een autoverzekering wilde hebben.
Dus europees uitziende mensen of slim uitziende mensen proberen te zoeken en gevraagd of ze engels spraken. En na 1 uur hadden we een vrouwtje uit Engeland die hier engelse les gaf. Bingo!! Die vertelde een brommer taxi waar wij naar toe moesten en we moesten hem maar volgen. Als een stelletje laag vliegende dwazen door een drukke stad achter de brommer aan. En bij de verzekeringsmaatschappij aangekomen (ook geen woord engels) hebben we met handen en voeten een autoverzekering afgesloten voor Thailand. Als we thuis komen en we moeten het spelletje "Party en Co" doen dan gaan we zeker winnen!! We hebben een mooie sticker van de verzekering op ons raam gekregen dus gassen maar!! Al met al 4 uur bezig om een verzekering af te sluiten.

Ontbijt op strand van Ko Lante Rubber boompje Nu konden we met een gerust hart gaan rijden door de binnenlanden waar het hier helemaal vol staat met rubber bomen. Mooi om alle bakjes te zien hangen waar het sap in opgevangen wordt. Aan de andere kant zonde dat er zoveel mooi bos voor is gekapt. Maar ja je moet toch iets.
Via hele goede wegen naar een eilandje gereden 300km onder Phuket.
Want in Phuket zouden we Caroline (Frank z’n zus) ophalen die kwam gezellig een weekje met ons mee reizen. We hebben een eilandje uitgezocht waar we makkelijk met ons buske naar toe konden om te wachten op de aankomst datum. Via twee ferry’s zijn we op het relaxe eiland Ko Lante aangekomen. Daar hebben we niks anders gedaan dan in de hangmat hangen, duiken en thaiboxen kijken. Hier kom je natuurlijk diverse nederlanders tegen en staan ervan te kijken dat ze opeens een Nederlandse auto voorbij zien komen rijden, zo ver van huis. Ze maken zelfs foto’s van ons buske alsof het een toetisten atractie is. Echt geweldig. Dan voelen we ons apentrots.

mooie viskeWe hebben hier in het heldere water weer heerlijke bootduikjes gemaakt en kwamen op de boot een leuk stel uit Rosmalen tegen. Gewoon weer heerlijk Nederlands kletsen en heerlijk met elkaar gedoken. Dankzij hun hebben we weer het één en ander over de bnners uit nederland gelezen in de roddelbladen en panorama’s ed die we van ze gekregen hebben.
Wat wel vreemd is dat hier de Tsunami flink heeft huis gehouden. Ze wisten het op dit eiland een half uur van te voren en ze hebben heel veel mensen van het strand af kunnen krijgen. Overal zie je nu bordjes met de afstand en welke kant je op moet voor rennen voor het veilige gebied. Ook staan er grote palen met sirenes om te waarschuwen.
Waar moeten we naar toe rennenToch sta je daar dan even goed bij stil als je in je hangmatje ligt op het strand. De golf komt op je af, je ziet het niet en het is zo ongelovelijk krachtig dat kun je je bijna niet voorstellen. Er zijn langs de kust natuurlijk overal nog foto’s te zien van tijdens en na de Tsunami. Als je dat ziet hoop je dat je het nooit mee hoeft te maken. Wat een kracht komt er vanuit moeder natuur ! ! ! ! Heel veel is gelukkig weer opgebouwd en je ziet er bijna niks meer van.
De grote dag was daar want Caroline zou aankomen op Phuket. 20 kilo cadeausGaaf om met je eigen auto bij het vliegveld te staan en om naar de wijzende Nederlanders te kijken die ons bus zien staan. En ja hoor daar was ze. Als laatste want haar bagage was pleite. Balen. Later hoorde we dat het de tas was van 20kg waar al onze cadeaus, kaarten, brieven, snoepgoed en andere verrassingen in zaten.
Aan het strand hebben we een hotel gezocht en om 23:00 uur hoorde we dat de tas op het vliegveld was aangekomen. Wat een verassingen zaten daarin. De volgende dag hebben we alles op bed uitgestald en diverse brieven gelezen. De kerstspullen appart gelegd voor kerst en ook de in totaal 1,5 kilo marsepein!!!!! Geweldig wat een leuke dingen zaten erbij. Ook van het roosterbureau van de KLM die ons volgen via de website en die we zelf niet kennen. Samen met Caroline zijn we langs de kust van Thailand naar het noorden gereden en naar een heerlijk klein eilandje gegaan. Met hele mooie witte stranden vol palmbomen waar de damens zich natuurlijk tegoed hebben gedaan aan thaise massage’s. Frank lag natuurlijk in het heerlijke warme water de vissen te bekijken en op zoek naar zeemeerminnen.

Hier hadden we eigenlijk wel langer willen blijven maar je zult het niet geloven we hebben tijd te kort om alle landen te zien die we willen zien. We willen zeker 3 maanden in Australie zijn en we kijken er erg naar uit om ons goede doel te gaan bezoeken in Cambodja. Vandaar dat we besloten hebben om Thailand wat sneller te doen. Het is hier erg makkelijk reizen dus we komen nog wel terug. We zijn nog geen 85 jaar. Het is wel een lang stuk rijden tussen Phuket en Bangkok dus hebben we maar besloten om een lange reisdag te maken richting Bangkok. Hoe dichter je bij Bangkok kwam hoe drukker het werd met toeristen in de steden aan de kust. En alles is er goed op ingesteld. Wat ook erg grappig was om te zien was dat heel het land versierd was met vlaggen van het koningshuis en de landsvlag en natuurlijk de foto van de koning. Want de koning (die ze echt aanbidden) zit 60 jaar op de troon.
De mondharmonica olifant Als je hier ook naar de bioscoop gaat, wordt er voor het begin van de film de koning op het doek getoont en het nationale volkslied brult door de luidspeakers, iedereen staat op en zingt uit volle borst mee. Dit is mooi om te zien dat de mensen zo trots zijn op hun koning en hun land. Net boven Bangkok zijn we naar de beroemde Bridge over the River Kwai gegaan. Dit was interessant, er zijn hier onder andere veel Nederlanders gestorven tijdens de bouw in de tweede wereldoorlog. Erg indrukwekkend om de oorlogs graven hier te zien met de Nederlandse namen. Het verhaal hiervan kennen jullie vast wel van de film. Maar als je er staat is het toch weer net even anders.
Vanaf hier op naar het drukke Bangkok dat helemaal in de Kerstsfeer is. Heel veel lichtjes en kerstbomen. Zo komen wij ook een beetje in de stemming want kerstmuziek hoor je hier erg weinig. In Nederland wordt je er meestal helemaal simpel van. Maar nu missen we het een beetje. In Bangkok zijn we onze visa gaan regelen voor Laos en Vietnam, wat wonder boven wonder maar 2 dagen in beslag nam. Ondertussen ging Caro helemaal los in de mooie shoppingmalls. Ze had voor ons in Bangkok een superhotel geregeld wat normaal gesproken ons budget ver te boven gaat. Dus dit was voor ons op en top luxe. FF zwaaien vanaf de fiets in Bangkok We zijn in Bangkok ook door alle drukte gaan fietsen, we zijn niet voor niks Nederlanders. Je kunt er namelijk een fietstoer doen door de onbekende wijken van Bangkok. ( georganiseerd natuurlijk door een Nederlander)
Er gaat een (mooie) lokale gids mee en fietsen maar door alle kleine straatjes van de stad. Zelfs door de smalle straatjes van Chinatown heen, dan het water over met een longtail boot naar de andere kant van de grote rivier. Je komt dan in een totaal ander Bangkok dat je ooit zal zien, heel rustig met mooie bomen en kleine fietspaden. Hier hebben we ook vissen gevoerd in de kanalen van Bangkok. Honderden vissen sprongen over elkaar heen om maar iets van het voer te bemachtigen. Het was een hele gave tocht. Zeker een aanrader.
De week vloog om en Caroline moest weer richting de kou en regen in Nederland. Wij moesten hier blijven met 28 graden en zon. Erg rot als je denkt aan de regenjassen en wolle mutsen. Maar een jaartje zonder handschoenen vinden we helemaal niet erg.
De drukke stad met al zijn files waren we ook wel weer een beetje veel zat, (we zitten liever op het platteland en in de natuur) en zijn richting oost Thailand De mondharmonica olifant
We zaten hier in een restaurant te eten, staat er opeens een olifant los achter ons met een mondharmonica in z’n slurf druk te blazen. De begeleider liep nog ergens op straat. Je kon wat rietsuiker kopen en dat geven aan de olifant te belonen. De olifanten hebben hier geen werk meer in de jungle (alles wordt gedaan door machines) en moeten op een andere manier aan geld voor hun eten komen. Het is weer eens wat anders als een groepje viool spelers rond je tafel.

We zijn verder naar het oosten gereden over hele goede wegen. Deze waren ze net aan het aanleggen dus we konden lekker doorrijden. Maar we reden de laatste 30 km naar een stadje in het donker op de snelweg, en daar stonden opeens zonder verlichting 5 walsen achter elkaar midden op de snelweg. Op het laatste moment doken ze op in het donker, dat is best schrikken.
Aangekomen bij ICS Wij zijn er goed omheen gekomen maar dit moet problemen geven want tegen 5 walsen aanrijden geeft niet echt mee. In Europa is dit ook niet echt denkbaar. Tegen de Cambodjaanse grens aan zijn we naar de mensen geweest van ICS. Dit is de stichting die het goede doel dat we bij elkaar gespaard hebben (onder andere dank zij jullie) behartigd en uitvoerd. We zijn hier met open armen ontvangen en hebben afspraken gemaakt hoe we de projecten kunnen bezoeken in Cambodja.
Ook hoorde we de verhalen van de scholen in Cambodja. Er zijn veel kinderen zonder ouders of met rare ziektes. Dus we zijn blij dat we iets voor ze kunnen doen. Ze hebben ons ook nog een mooi stukje thailand laten zien dat we zelf nooit gevonden hadden. Mooie oude houte tempels en prachtige parken met heel veel vissen. Ook vertelde ze mooie en droevige dingen van het Thailand. Zo zie je hier iedereen op de brommer/motor, met 3, 4 of 5 mensen erop en de kinderen zitten meestal voorop. En zo komt het dat 80% van de kinderdoden gebeuren door brommer ongelukken. Dat is natuurlijk minder.
Aangekomen bij ICS Maar daar willen we niet mee eindige. Thailand is een super mooi land dat voor iedereen wat te bieden heeft en we komen hier zeker nog terug. Ook omdat het mooi is maar ook omdat we vanaf Bangkok waarschijnlijk ons buske gaan verschepen naar Australie. Maar nu op naar een land wat erg bijzonder schijnt te zijn en waar we heel veel zin in hebben: Laos.

Maar nog eentje om mee te nemen:

De tijd gaat sneller naarmate we hem beter gebruiken.

Klik hier voor meer foto's