Weer terug in Thailand.

Klik hier voor meer foto's

Ons heerlijke, vertrouwde land waar alles weer te krijgen. Toen we de grens over gingen was er een ding wat je gelijk opvalt. Geen stof!!! Iets wat je echt NIET mist na Cambodja. Ook weer nette wegen van asfalt. De dorpen hebben mooi groen gras en bloemen staan overal in de parken. Wat een verschil. Op de boot in Bangkok Maar we genoten er zeker van. De eerste supermarkt hebben we gelijk weer alles ingeslagen van wat we de afgelopen 2 maanden hadden gemist. Wat voel je je dan weer superrijk dat je gewoon kan kopen wat je wil. Dit keer hadden we geen toeristische uitstapjes meer gepland, maar we moesten aan de bak voor het verscheepverhaal.
We zijn dus vrij snel richting Bangkok gereden. Onderweg bij een toyotagarage ons buske voorzien van nieuwe olie en filters, zodat die er weer een tijdje tegen aan kan. Bangkok blijft een enorme stad. Al 50 km voor het centrum wordt het enorm druk. Maar de expressway werkt prima. Deze is gebouwd boven de gewone hyway en heeft geen afslagen. Iets wat super zou werken in Nederland. Maar zo kwamen we vrij snel in het centrum van Bangkok uit. Van ons vorige bezoek hadden we al een hotel. Echt midden in het centrum een heel rustig hotel met genoeg parkeerplaats. Zelfs een zwembad en voor een hele schappelijke prijs.

Als eerste hebben we een dag uitgetrokken om de bus eens goed schoon te maken. Australie is ontzettend streng met het binnen brengen van een voertuig en er mag absoluut geen zand of viezigheid meer aan de auto zitten. En na het enorme stoffige land als Cambodja was dit een grote klus. De grote schoonmaak Gelukkig hadden we een plek gevonden, en wel een shell station, met een brug en een hogedruk wasplaats. Voor een prikkie gaan zo 4 mensen voor je aan de slag om alles goed schoon te maken. Als zij dachten dat het schoon was ging Frank er nog eens flink met de hogedruk spuit onderdoor om niks te vergeten. Ongelooflijk hoeveel troep er onderuit kwam. Vooral als je de reserveband er onderuit haalt weet je niet wat je ziet.
Ook de motorruimte werd schoongemaakt en ingespoten met een glimmens goedje. Een deel van de binnen kant werd schoongemaakt, maar dat doen we liever zelf. Hij glom alsof hij net nieuw was.
Voor deze gelegenheid hebben we er ook nieuwe wieldoppen onder gezet. We waren er al 2 kwijt geraakt in India door de slechte wegen. En ook de banden werden ingewreven met boenwas. Toppertje. De binnenkant hebben we helemaal leeg gehad. En tot in de kleinste hoekjes vind je het rode stof van de onverharde wegen van Laos, Vietnam en vooral Cambodja. Naar ons gevoel hadden we hem echt schoon. Zelfs onder de schoenzolen zat geen zand meer de tuinstoelen schoon gemaakt en de etensbakken waren leeg. Zou het goed genoeg zijn voor Australie? We hebben ons best gedaan.
De volgende dag begon het verscheepverhaal. We zijn weer naar PIL gegaan. Dezelfde shippingcompagny die we ook in Bangladesh hadden. Daar hadden we goede ervaringen mee en hoopte dit keer ook weer geluk te hebben. Zoals eigenlijk de hele reis al hadden we weer geluk. We vonden 2 mensen die ons geweldig hebben geholpen. Een goede “bookmaker” die alles gelijk voor ons ging regelen. Het eerste wat we hoorde was dat de komende 3 weken de schepen vol waren. Maar na wat bellen heen en weer was er toch een mogelijkheid om een kleine container over 3 dagen al te verschepen. Het enige probleem was fumigation.
Voor Australie moet alles wat van hout is gereinigd of ontsmet zijn zodat er geen levend beesje het land in kan komen. Aangezien we heel wat hout hebben in de bus moest dit gebeuren. Van andere reizigers voor ons hadden we gehoord dat als je het in de container fumigate en dan na 2 weken de container weer open doet, dat alles onder een schimmellaag zit en ook alles gaat roesten. Om dit te voorkomen moet je de container na het fumigaten luchten. Alles moest in sneltreinvaard dus. De discussie was er nog voor hoelang de fumigation zou duren. We wisten dat het 24 uur was, maar het bedrijf vertelde dat het 48 uur zou moeten duren voordat de auto gelucht mocht worden. Dan zouden we de boot missen, want we waren dan te laat voor inklaren. Gelukkig konden we ze daarvan overtuigen en de 24 uur was goed. Toen was er weer geen container vrij en het fumigaten mocht niet op het haventerrein gebeuren. luchtdichtverpakt vol met gas Dit waarschijnlijk ivm de giftige gassen. Ze vroegen of we een goede parkeerplaats hadden bij het hotel om het daar te doen. Wij snapte er niks van hoe ze dit toch allemaal gingen doen. Dus namen we de gok en zeiden dat het wel bij het hotel kon.
Een uur later stond de hele fumigationploeg al bij ons hotel. De eigenaresse van het hotel werkte gelukkig mee en vond echt alles goed. Weer een groot geluk!!! De bus werd helemaal ingepakt met plastic zeil. Op de grond werd alles luchtdicht gemaakt en de ramen wijd open van de bus. Door een slang werd nadat alles luchtdicht was afgesloten het gas daar binnen geblazen. Er werd een ventilator in de bus gezet om het gas rond te blazen. Met metertjes meten ze of er genoeg gas overal zit en zo moest de bus 24 uur blijven staan. Wagenwijd de hele bus open verpakt in het plastic midden in bangkok. Gelukkig had het hotel een bewaker en het was hopen dat niemand zo gek was om een gaatje in het plastic te steken.
Later hebben we nog opgezocht wat voor gas het nou eigenlijk was. En dan wordt je niet blij van. Flink wat bestrijdingsmiddel en een gas wat ze in de eerste wereldoorlog gebruikte als chemische wapens!!! En hier moeten wij weer in gaan slapen?!?!? Hopen dat we flink kunnen luchten. De volgende dag kwam de ploeg weer terug om ons buske te bevrijden van het gas. Met gasmaskers werd het plastic verwijderd en daar ging het gas de lucht in. Zou iemand er iets van merken als het samen met alle uitlaatgassen in Bangkok de lucht in gaat? Niemand die zich er druk om maakt. Iets wat je echt nooit voor elkaar zou krijgen op een parkeerplaats van je hotel in Nederland. We hebben alle deuren opengedaan en alles voor een paar uur laten luchten. ’s-Avonds rook je het nog wel, maar de meeste stank was weg. Gelukkig hadden we een goede hotelkamer om te slapen. Zo konden we schoon en gefumigate de volgende morgen naar het haventerrein rijden.

Dit was de kleine haven van Bangkok waar ze 3 miljoen containers per jaar verschepen. Een mannetje op de brommer wachten ons op met alle papieren en zo konden we gewoon het haventerrein op rijden. Ongelooflijk weer. ons buske weer in de container op naar Australie De douane zegel Met een heftruck werd de container gebracht en we hielden ons hart weer vast. Want de container ging alle kanten op en met een lomp geweld werd de container klaargezet. De bus kon erin. De ploeg kwam om hem vast te zetten in de container, natuurlijk met gefumigate hout voor australie, en dat was het. Binnen een uur waren we klaar. We vroegen of de douane er niet bij moest zijn. Maar onze regelman zei dat hij de mannen van de douane wat geld had gegeven en alles in orde kwam. Dus ging de zegel erop van de douane zonder de douane. We hebben er toch maar een extra slot op gedaan om een geruster gevoel te hebben. En zo moetsen we voor de tweede keer ons buske achter laten. Maar dit keer met een goed gevoel. Alles ging zo op rolletjes en de mensen in Thailand werken zo snel en efficient. Echt super. Daar kunnen wij in europa veel van leren!
Zo hebben we alweer 37.000 km gereden vanaf ons kleine kikkerlandje. Wat een eind in 8 maanden tijd. De afhandeling de volgende dag van de papieren was ook perfect. We kunnen zelfs op internet onze container volgen en dat is een heerlijk gevoel dat je weet waar hij is. Vooral omdat de container in Singapore op een ander schip wordt overgeladen. Al met al vaart hij in 4 dagen naar Singapore en in 7 dagen naar Perth, Australie. Zo konden we dit keer met een gerust hart de vluchten gaan boeken naar Australie.

Alweer vonden we een man die voor ons allerlei mogelijkheden heeft uitgezocht om zo goedkoop mogenlijk te vliegen naar Australie en..... naar Nederland. Dat was heel raar gevoel om de terugvlucht van onze reis al te boeken. Maar het was veel goedkoper om het zo te doen. Dus moeten we maar aan wennen dat de terugreis ook geboekt is. Weer met Air Asia vliegen Het visum van Australie hebben we via internet kunnen aanvragen. Ook dat is weer wennen. Je vult alle gegevens in op internet en als je aankomt in Australie krijg je je visum. Hopen dat we er door mogen. Om de tussenliggende tijd goed te besteden zijn we weer eens in de boeken gedoken en air asia bekeken. Echt leuk om zo op reis een “vakantie” te boeken. We kwamen weer uit op Borneo. Nu het noorden van dit mooie land. Want we hoorde dat het een van de mooiste plekken is van Azie om te duiken en airasia heeft super aanbiedingen. Via internet hebben we de vlucht naar Borneo geboekt. Echt geweldig. Zo hebben we een regelweek gehad in Bangkok die echt op rolletjes liep. We hadden niet durven hopen dat alles zo goed en zo snel ging. Elke keer weer de perfecte mensen ontmoet die alles echt geweldig voor ons regelden.
Als laatste hebben we de post nog opgehaald in Bangkok. De post blijft echt het leukste wat er is. Mailen is makkelijk, maar post geeft je altijd een ander gevoel. En er lag een groot pakket uit Vlijmen. Om even op rust te komen en te genieten van de post, zijn we op het terras van het Sheraton hotel gaan zitten. Dat hadden we wel verdient. Kun je je voorstellen dat we met de Heusdense courant aan de grote rivier in Bangkok zitten?
Er valt wel wat van je af als alles geregeld is en het was ook een beetje afscheid nemen van zuidoost azie. Want dit deel van Azie blijft echt genieten. Alweer zeiden we tegen elkaar. Zeker niet de laatste keer dat we in dit deel zijn geweest. De vriendelijk van de mensen samen met de prachtige natuur is en blijft geweldig. Maar en nieuw avontuur wacht op ons in Australie. En eerst gaan we op “vakantie” naar Borneo!!!

En natuurlijk nog een spreukje om mee te nemen:

Reizen is studie in beweging




Klik hier voor meer foto's